Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/15994 K.2024/1382

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İzmir Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 22.06.2017 tarihli iddianamesiyle sanıklar hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. İzmir 30. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.09.2018 tarihli kararı ile sanıklar hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan beraat kararı verilmiştir.

3. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, duruşma açılarak verilen, 08.10.2019 tarihli kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılanın istinaf başvurusu kabul edilip, hükümler kaldırılarak, sanıklar hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan her biri için ayrı ayrı olmak üzere 10 ay hapis ve 20,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve sanıklar hakkında verilen hapis cezalarının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ... müdafinin temyiz isteği, lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkindir. 2. Sanık ... (Okulu) Çakıcı'nın temyiz isteği, suçu işlemediğine, hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, suçu işlediğine dair delil bulunmadığına, diğer sanığın eylemlerine katılması ve zincirleme suç hükümlerinin uygulanması konusunda değerlendirme yapılmadığına suçun unsurlarının oluşmadığına ve kararın gerekçesiz olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Temyizin kapsamına göre, dava konusu olay, katılanın, sanık ... ile bir arkadaşlık sitesi üzerinden tanıştığı, bir süre sonra aralarında duygusal arkadaşlık ilişkisi başladığı, katılanın sanık ...

Okulu ile sanık ...'ın arkadaşı olması nedeniyle tanıştığı, sanık ... ile katılanın arkadaşlık ilişkileri devam ederken sanıkların katılan araba kiralama işi ile uğraştıklarını, kendisinin de bir araba alıp kiraya vererek kazanç sağlayabileceğini söyledikleri, sonrasında katılana araba alması için kredi çektirdikleri, krediden elde ettikleri para ile araba aldıklarını söyledikten sonra katılandan Yapı ve Kredi Bankasından verilme kredi kartı ile Odeabank'tan verilme kredi kartlarını isteyip arabanın kasko ve sigorta ödemesi ve kırılan camın tamirinin masraflarında kullanacaklarını söyledikleri,

katılandan söz konusu kredi kartlarını aldıktan sonra, yapacaklarını söyledikleri harcamaların dışında katılanın bilgisi ve rızası dışında harcama yapmak suretiyle atılı başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçunu işledikleri iddiasına ilişkindir.

2. Sanıklar hakkında aynı yargılamada, katılan adına araç alıp, kiraya vererek kazanç sağlayacakları vaadiyle bankalardan kredi çektirilmesi nedeniyle dolandırıcılık suçundan açılan davada ilk derece mahkemesince verilen beraat kararlarına ilişkin katılanın istinaf talebinin bölge adliye mahkemesince esastan reddine karar verildiği, beraat kararının temyize konu edilmediği anlaşılmıştır.

A. İlk Derece Mahkemesinin kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanıklar hakkında atılı suçtan beraat kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanıklar hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan kurulan beraat kararlarının, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından kaldırılarak sanıkların, katılana Odeabank tarafından verilme kredi kartını katılanın bilgisi ve rızası dışında kullanmaları nedeniyle haklarında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan mahkumiyet hükümleri kurulduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin, katılanın Odeabank tarafından verilme kredi kartının zincirleme şekilde kullanımında, son kullanım tarihi olan 22.09.2016 yerine 05.09.2016 olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiştir.

1.Sanık ... (Okulu) Çakıcı hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan kurulan hüküm yönünden;

Katılanın Odeabank tarafından verilme kredi kartı ile farklı iş yerlerinden birden fazla kez harcama yapıldığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 43 üncü maddesinde düzenlenen zincirleme suç hükümlerinin uygulanmamış olması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

a.

Olayın intikal şekli ve zamanı, katılanın aşamalardaki birbiri ile uyumlu beyanları, banka cevabi yazıları, kolluk tarafından Odeabank kredi kartının kullanıldığı iş yerlerine ilişkin yapılan araştırmalar, Odeabank'tan verilme kredi kartından 1000,00 TL nakit avansın sanık ...'in diğer sanık ... ile çekildiği ana ilişkin güvenlik kamera kaydı ile ilgili 13.12.2016 tarihli CD inceleme ve tespit tutanağı, sanık ... ve sanık ...'ın savunmalarında belirttikleri harcamalar ile uyumlu olmayan Odeabank tarafından verilme kredi kartının ekstre içeriği ve tüm dosya kapsamına göre,

sanıkların katılanın Odeaban'tan kendi adına çıkarttığı kredi kartını katılandan sanık ...'in zor durumda olduğunu söyleyerek aldıktan sonra çeşitli iş yerlerinden toplamda, katılanın bilgisi ve rızası dışında 7.300,00 TL tutarında alışveriş yaptıklarının görülmesi karşısında, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı,

eyleme uyan suç vasfının ve yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın sair temyiz talepleri reddedilmiştir.

b. Ancak, sanığın tekerrüre esas alınan ilamına konu 5237 sayılı Kanun'un 155 inci maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunun 17.10.2019 tarihli 7188 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253 üncü maddesine göre uzlaşma kapsamına alındığı ve UYAP ortamında yapılan araştırmada sanık hakkında mahkemesince 04.03.2020 tarihinde uzlaşma nedeniyle düşme kararı verildiği, sanığın adli sicil kaydında yer alan ilamlardan Seferihisar Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/87 Esas, 2010/461 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas olduğu anlaşılmakla bu ilamın tekerrüre esas alınmasının gerekmesi bozmayı gerektirmiş, ancak bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

2. Sanık ... hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan kurulan hüküm yönünden;

UYAP ortamından alınan nüfus kayıt örneğine göre sanık ...'ın hükümden sonra 27.09.2021 tarihinde öldüğünün belirtilmesi karşısında; bu husus araştırılarak, hakkındaki kamu davasının 5237 sayılı Kanun'un 64 üncü ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince ölüm nedeniyle düşürülmesi hususunun mahallince değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması bozmayı gerektirmiştir.

V. KARAR

1.Gerekçe bölümünün birinci bendinde açıklanan nedenle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 08.10.2019 tarihli, 2018/3278 Esas, 2019/1585 Karar sayılı sanık ... (Okulu) Çakıcı hakkında kurulan kararına yönelik sanık ... (Okulu) Çakıcı'nın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükümde sanık ...

(Okulu) Çakıcı hakkında tekerrür uygulamasının yapıldığı paragrafta yer alan ''...İzmir 19. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2012/244 Esas, 2012/1605 Karar sayılı hükmü ile verilen 1 yıl 3 ay hapis cezasına ilişkin mahkumiyet..." ibaresinin çıkartılarak yerine ''Seferihisar Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2009/97 Esas, 2010/461 Karar sayılı hükmü ile verilen 1 yıl 3 ay hapis cezasına ilişkin mahkumiyet" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğnameye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,