Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/16130 K.2023/6287

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında Elazığ Cumhuriyet Başsavcılığının 29.08.2016 tarihli iddianamesi ile hakkı olmayan yere tecavüz suçundan cezalandırılması için kamu davası açılmıştır.

2. Elazığ 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.02.2018 tarihli kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan 5 ay hapis cezasının ertelenmesine ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 18.10.20219 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan Hazine vekilinin ve sanık müdafiinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek sanığın hakkı olmayan yere tecavüz suçundan mahkumiyetine ilişkin bölüm tamamen çıkartılarak yerine; "Sanık ...'in üzerine üzerine atılı hakkı olmayan yere tecavüz suçunun unsurları yönünden oluşmaması nedeniyle 5237 sayılı CMK'nın 223/2-a maddesi uyarınca sanığın BERAATİNE'' ibarelerinin eklenmesi suretiyle, düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Hazine vekilinin temyiz isteği; suçun unsurlarının oluştuğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın, Baskil ilçesi Harabakayış köyü tüzel kişiliğine ait 150 ada, 1 numaralı parselin 6521,19 m²'sine tel çekerek ağıl yapmak suretiyle tecavüzde bulunduğunun 20.10.2017 tarihli fen bilirkişi raporu ile tespit edilmesi üzerine sanığın hakkı olmayan yere tecavüz suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Suça konu Baskil İlçesi Harabakayış Köyü 150 ada 1 numaralı parselin tapuda, Harabakayış Köyü Tüzel Kişiliği adına arsa niteliğinde kayıtlı olduğu, 14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 sayılı Kanun'un 1. maddesiyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 154 üncü maddesinde yapılan değişiklik ile sanığın Harabakayış Köyü Tüzel Kişiliği adına arsa niteliğideki 150 ada 1 nolu parsele yönelik eyleminin suç olmaktan çıkartılması karşısında; hakkı olmayan yere tecavüz suçunun oluşmadığı gerekçesiyle sanığın hakkı olmayan yere tecavüz suçundan mahkumiyetine ilişkin bölüm tamamen çıkartılarak yerine ''...sanığın atılı suçtan beraatine, düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine...'' karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Suça konu yerin Harabakayış Köyü Tüzel Kişiliği adına arsa niteliğinde kayıtlı olduğu anlaşılmakla; 5841 sayılı Kanun'un 1 inci maddesiyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 154 üncü maddesinde yapılan değişiklik ile arsa vasfındaki yerlere tecavüzün suç olmaktan çıkarıldığı, suçun unsurlarının oluşmadığı anlaşılmakla sanık hakkında verilen beraat kararında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 18.10.20219 tarihli kararında katılan Hazine vekilinin öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,