Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/16189 K.2022/13425

Gereği görüşülüp düşünüldü:

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10. maddesine göre tebligat, "tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır" hükmü gereği, sanığın yokluğunda verilen hükmün duruşmada bildirdiği adresine tebligat yapılmadan doğrudan MERNİS adresine Tebligat Kanunu'nun 21. maddesi uyarınca tebliğ edilmesinin hukuki sonuç doğurmayacağı ve yapılan tebligatın usulsüz olduğu anlaşıldığından; sanığın öğrenme üzerine yaptığı temyizin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Hakaret ve tehdit suçları, uzlaştırma kapsamında olmayan iftira suçu ile birlikte işlenmiş olmakla tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanığın savunma hakkının kısıtlandığına, uzlaşma hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün ONANMASINA, 03.10.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.