Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/16488 K.2023/8404

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Sanık hakkında Yahyalı Cumhuriyet Başsavcılığının 10.08.2015 tarihli iddianamesi ile 3091 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır. 2. Yahyalı Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.01.2017 tarihli kararı ile sanık hakkında 3091 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan hapisten çevrili 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 3. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 19.12.2017 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek

sanığın 3091 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan mahkumiyetine ilişkin kararın kaldırılmasına ve sanığın 5237 sayılı Kanun'un 154 üncü maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen hakkı olmayan yere tecavüz suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; kastının bulunmadığına, kadastro çalışmaları sırasında yanlış ölçüm yapıldığına, suç konusu evin 1986 yılında babası tarafından yaptırıldığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A) İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanığın, Kayseri İli Yahyalı İlçesi ... Köyünde 136 ada 4 nolu parselde bulunan evine, yola taşacak şekilde merdiven ve balkon eklemek suretiyle toplamda 12 metrekarelik alanı işgal etmek suretiyle atılı suçu işlediği iddiasıyla kamu davası açılmıştır.

2. İlk Derece Mahkemesi tarafından yapılan yargılama sonunda sanığın sübut bulan 3091 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan cezalandırılmasına karar verilmiştir.

B) Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Sanığın, 3091 sayılı Kanun'da öngörülen ikinci kez müdahalenin meni kararı verilmesi koşulunun davaya konu olayda oluşmadığı, bu nedenle 3091 sayılı Kanun'a aykırı davranma suçundan mahkumiyet kararı verilemeyeceği, ancak sanığın köy yoluna tecavüzünü devam ettirmesi nedeniyle hakkı olmayan yere tecavüz suçunun oluştuğu gerekçesiyle sanığın 3091 sayılı Kanun'a aykırı davranma suçundan mahkumiyetine ilişkin ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına ve hakkı olmayan yere tecavüz suçundan cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1.Suçtan zarar gören ... Köyü tüzel kişiliğinin davadan haberdar edilip delillerini sunma ve davaya katılma olanağı sağlanarak sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 233 üncü maddesi birinci fıkrası ve 234 üncü maddelerine aykırı davranıldığı anlaşılmıştır.

2.Sanığın, kadastro paftasında "Yol" olarak geçen yere balkon ve merdiven yapmak şeklindeki eylemi değerlendirilirken, ilgili yolun köylünün ortak kullanımında olan yerlerden olup olmadığı hususunun mahallinde yapılacak keşifte dinlenecek mahalli bilirkişi beyanlarına göre tespit edildikten sonra sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi ve suça konu alanın köylünün ortak kullanımında olduğunun anlaşılması halinde bu eylemin 5271 sayılı Kanun'un 154 üncü maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle birinci fıkrasındaki suçu oluşturacağı gözetilmeksizin eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuş, bu itibarla Tebliğname'nin düzeltilerek onama düşüncesine iştirak edilmemiştir.

V. KARAR