Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/16510 K.2023/6291

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Sanıklar hakkında ... Cumhuriyet Başsavcılığının 31.05.2017 tarihli iddianamesi ile köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan kamu davası açılmıştır.

2. ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.10.2019 tarihli kararı ile sanıklar hakkında köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan 5 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, hapis cezalarının ertelenmesine karar verilmiştir.

3.Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 07.03.2019 tarihli kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek "Sanıklar ... ve ...'nın üzerine yüklenen fiillerin kanunda suç olarak tanımlanmamış olması ve atılı hakkı olmayan yere tecavüz suçunun unsurları yönünden oluşmaması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 223/2-a madde ve fıkrası uyarınca sanıkların BERAATLERİNE,'' ibarelerinin eklenmesi suretiyle, düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Hazine vekilinin temyiz istemi, lehlerine kazanılmış hak oluştuğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin kabulü

Dava konusu olay, Gaziantep İli, ... İlçesi, ... Mahallesi 102 ada 104 nolu parselde kayıtlı ham toprak vasfındaki suça konu taşınmazda sanık ... tarafından tek katlı kargir ev ve ahır yaptığı, sanık ... tarafından da temel kazısı yapmak suretiyle tecavüz ettikleri iddiasıyla dava açılmış, bilirkişi raporlarında iddianameye konu parselin maliye hazinesi adına kayıtlı olduğu tespit edilerek sanıkların cezalandırılmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin kabulü

Sanıkların suça konu taşınmaza tecavüzlerinin 6360 sayılı Yasanın yürürlüğe girdiği 30.03.2014 tarihinde sonra, 2017 yılında gerçekleştirdikleri, yürürlük tarihinden sonra yapılan tecavüzlerin ise bu yasa kapsamında suç oluşturmadığı anlaşılmış ve yüklenen fiillerin kanunda suç olarak tanımlanmamış olması ve atılı hakkı olmayan yere tecavüz suçunun unsurları yönünden oluşmaması nedeniyle atılı suçtan beraatlarine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Tebliğname yönünden

Ceza Genel Kurulunun 17.05.2022 tarihli, 2020/248 Esas, 2022/359 Karar sayılı ilamı ve 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde ''İlk derece mahkemesinin kararında usule veya esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığını, delillerde veya işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığını, ispat bakımından değerlendirmenin yerinde olduğunu saptadığında istinaf başvurusunun esastan reddine, aynı Kanun'un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (c), (d), (e), (f),

(g) ve (h) bentlerinde yer alan ihlallerin varlığı hâlinde hukuka aykırılığın düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine'' duruşma açılmasına gerek olmadan karar verilebileceğinin düzenlenmiş olması ve aynı Kanun'un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde ''Olayın daha ziyade aydınlanması gerekmeden beraate veya davanın düşmesine ya da alt ve üst sınırı olmayan sabit bir cezaya hükmolunması gerekirse'' şeklinde yer alan düzenleme birlikte değerlendirildiğinde istinaf mahkemesince dosya üzerinden verilen beraat kararında usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından Tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

B. Katılan Hazine vekilinin temyiz istekleri yönünden

Katılan Hazine vekili lehlerine kazanılmış hak oluştuğuna, ilk derece mahkemesi kararının aleyhlerine olacak şekilde kaldırılmaması gerektiğine yönelik temyiz talebinde bulunmuş ise de; Aleyhe değiştirme yasağı, hüküm hakkında yalnızca sanık lehine kanun yoluna başvurulması halinde istinaf, temyiz, yargılanmanın yenilenmesinde geçerli olan bir ilke olduğundan sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 07.03.2019 tarihli kararında katılan Hazine vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,