Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/16642 K.2023/3651

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kandıra Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, 2016/314 Esas sayılı iddianamesi ile sanığın, infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokmaya teşebbüs (azmettiren olarak) suçundan cezalandırılması talep olunmuştur.

2. Kocaeli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 2018/74 (E) ve 2019/35 (K) sayılı kararı ile sanığın ek savunması da alınmak suretiyle değişen suç vasfına göre uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan 7 yıl 6 ay hapis ve 60 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, karar verilmiştir.

3. İlgili kararın sanık müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi'nin 22.05.2019 tarihli ve 2019/889 E., 2019/1353 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kabulü ile, sanığın, infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma suçundan, 4 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz sebepleri Sanığın eylemi işlediğine dair somut delil olmamasına rağmen hakkında mahkumiyet kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, Açık ceza evinde hükümlü olan sanığın bulunduğu infaz kurumuna uyuşturucu madde sokmak suretiyle ceza evinde yasak eşya bulundurduğu iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

Sanık müdafinin sübuta ilişkin temyiz isteği yönünden;

Dosyadaki olgular itibari ile, olay tarihinde Kocaeli Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunan sanığın, hakkında beraat kararı verilen temyiz dışı sanık ...'tan, "Kurumun mutfak kısmının arka bölümünde bulunan duvarın dibinde eşyalarının ve özel ilaçlarının olduğunu, onları içeri almadıklarını, eşyalarını oraya kendisinin bıraktığını" belirterek almasını istediği, ...'ın kabul ederek sanığın söylemiş olduğu yere gittiği ve gazete içerisinde üzeri bant ile sarılı bir cisim gördüğü,

cismin elbise ve ilaç olmadığını anlayınca korkup almış olduğu yere geri bıraktığı, bu sırada kamera görüntüsüne takılması nedeni ile infaz koruma memurlarınca durdurulduğu ve çevrede yapılan aramada, duvar kenarındaki kaldırım üstünde Ankara Jandarma Kriminal Laboratuvarı Müdürlüğünün raporu ile AB-CHMINACA, ADB-FUBINACA içerdiği tespit edilen uyuşturucu maddenin ele geçirildiği, sanık ... her ne kadar "Olayla ilgisi olmadığını" beyan ederek suçlamayı kabul etmemiş ise de;

temyiz dışı sanık ...'nin dosya kapsamıyla uyumlu aşamalarda değişmeyen ve "Sanığın, karşılığında kendisinin para cezasını ödemeyi teklif ettiği" yönündeki beyanları, olaydan sonra sanığın ceza infaz kurumunda para toplayarak kardeşi aracılığı ile ...'nin tahliyesini sağlamak için para cezasını yatırtması hususunun bu beyanı doğrulaması ve sanık ...'ın diğer sanığa iftira atmak için bir nedeninin bulunmaması karşısında, sanığın eyleminin sabit olduğu,

bununla birlikte uyuşturucu maddeleri sattığı yönünde herangi bir ihbar, iddia ve delil bulunmayan sanığın bu maddeleri kişisel kullanım amacı ile bulundurduğu ve bu şekilde eyleminin fikri içtima hükümleri uyarınca infaz kurumunda uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturduğu anlaşılmakla, Bölge Adliye Mahkemesinin sübuta ve suç vasfına ilişkin kabulünde hukuka aykırılık görülmemiştir.

Ancak; Bölge Adliye Mahkemesi kararının gerekçe kısmında " Suç konusu uyuşturucu maddenin sanığa ulaşmadan ele geçirilmiş olması nedeniyle sabit olan fiillerinin ''ceza infaz kurumuna yasak eşya sokma ve kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçuna teşebbüs'' suçunu oluşturduğu belirtilmesine rağmen, hüküm kısmında sanığın tamamlanmış suçtan mahkumiyetine karar verilerek ve hakkında 5237 sayılı Kanun'un 35 inci maddesi uygulanmayarak çelişkiye neden olunması hukuka aykırı bulunmuştur

V. KARAR