Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/16661 K.2023/3049

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Dinar Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 03.03.2017 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında kasten yaralama ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. Dinar Asliye Ceza Mahkemesi' nin 14.04.2017 tarihli kararı ile iddianamede anlatımı yapılan eylemin kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturabileceği gerekçesiyle görevsizlik kararı verilerek dosya Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmiştir.

3. Dinar Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.02.2018 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve erteleme hükümlerinin uygulanmasına, kasten yaralama suçundan 1 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve erteleme hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

4. Dinar Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.02.2018 tarihli kararına yönelik Cumhuriyet savcısı ve katılan vekilinin istinaf başvurusu üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 04.04.2019 tarihli ve 2018/1109 Esas,

2019/713 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin 2 nci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun’un 37 nci maddesi delaletiyle 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) ve (b) bentleri,

35 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun’un 37 nci maddesi delaletiyle 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi uyarınca 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri; üst orandan ceza tayin edilmesinin orantılılık ilkesiyle bağdaşmadığına, katılanın kendisine küfretmesi üzerine haksız tahrik altında kendisine yumruk attığına, olayda hürriyeti kısıtlayıcı bir davranış bulunmadığından beraat kararı verilmesi gerektiğine, re'sen dikkate alınacak nedenlerle kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Dava konusu olay, sanık ...' in hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen sanık ... ile birlikte gece vakti alkollü vaziyette akaryakıt istasyonuna geldikleri, yakıt taleplerinin olumsuz karşılanması üzerine istasyonda pompacı olarak görev yapan katılan ... ile aralarında tartışma çıktığı, katılanı bıçakla ve tekme ve yumrukla darp ederek yaraladıkları ve ardından sanıkların katılanı kollarından tutup sürükleyerek benzinlikteki araca bindirmeye çalıştıkları sırada çevredekilerin bağırmasıyla eylemlerini tamamlayamayarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuna teşebbüste bulundukları iddiasına ilişkindir.

2. Isparta Adli Tıp Şube Müdürlüğü'nün 28.02.2017 tarihli adli raporunda katılanın basit tıbbi müdahaleyle giderilemeyecek şekilde yaralandığı belirtilmiştir. Dinar Devlet Hastanesi' nin 06.12.2016 tarihli adli raporu dosyada mevcuttur.

3. Kolluk görevlileri tarafından düzenlenen 06.12.2016 tarihli tutanaklar, aynı tarihli güvenlik kamerası inceleme tutanağı ve araştırma tutanakları dosyada mevcuttur.

4. Tanıklar R.E., T.A., H.A.Ç., H.Y.B., R.Y. beyanları dosyada mevcuttur.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Olay ve olgularda belirtilen hususlara göre sanık ...'in, hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen diğer sanık ... ile birlikte fikir ve eylem birliği içerisinde kasten yaralama ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılmaya teşebbüs suçlarını işlediği sabit kabul edilerek mahkûmiyet hükümleri kurulmuştur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yapılan incelemede eylemin oluş şekli ve özellikleri olaydan sonra tarafların yargılama aşamasındaki gösterdiği tutum ve davranışları cezanın sosyal ve uyarma amacı teşebbüs sebebi ile özgürlüğü kısıtlama suçunda yapılan indirim oranının 5237 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca fiilin ağırlığı ile orantılı ceza tayin edilmemiş olması ve 5237 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin birinci fıkrasında öngörülen hususların dikkate alınmaması sebebiyle ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilerek sanık ... hakkında kasten yaralama ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılmaya teşebbüs suçundan yeniden mahkumiyet hükümleri kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme yönelik yapılan incelemede,

Dosya kapsamı, katılan beyanı, katılan hakkında düzenlenen adli rapor içerikleri, katılanın beyanını doğrular nitelikteki kamera görüntüleri, sanık savunmaları, tanık anlatımları, kolluk görevlileri tarafından düzenlenen tutanaklar ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde sanık ...'in hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen sanık ... ile birlikte gece vakti alkollü vaziyette, benzin almak için, katılan ...' ın pompa görevlisi olduğu Shell benzin istasyonuna geldikleri, cihazda arıza olduğu ve kendilerine gaz verilemeyeceğinin söylenmesi üzerine sanıkların küfür etmeye başladıkları,

marketin kapısında duran katılan ile sanıklar arasında tartışma çıktığı, tartışmanın kavgaya dönüşmesiyle hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen sanık ...'in ele geçirilemeyen bıçakla sanık ...'in de tekme ve yumrukla katılan üzerinde birlikte hakimiyet kurarak katılanı darp ettikleri, katılanı basit tıbbi müdahaleyle giderilemeyecek şekilde yaraladıkları ve her iki sanığın birlikte katılanı sürükleyerek arabaya bindirmeye çalıştıkları ancak çevredekilerin bağırmasıyla eylemlerini tamamlayamayarak katılanı bırakıp ayrıldıkları olayda Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmadığından,

sanık ... müdafiinin, üst orandan ceza tayin edilmesinin orantılılık ilkesiyle bağdaşmadığına, olayda hürriyeti kısıtlayıcı bir davranış bulunmadığından beraat kararı verilmesi gerektiğine yönelik temyiz sebepleri reddedilmiştir.

B.Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik yapılan incelemede,

1. Oluşa ve tüm dosya kapsamındaki delillere göre, sanık ... ve hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen İbrahim ile katılan arasında husumet bulunmadığı, olayın gece vakti ani gelişen tartışma sonrası kavgaya dönüşmesi üzerine, sanık ...'in hedef gözetmeksizin bıçak salladığı ve sanık ...'in de tekme ve yumrukla saldırarak mağduru basit tıbbi müdahaleyle giderilemez şekilde yaraladıkları, bu eylemi tamamladıktan sonra katılanı kollarından tutarak araca bindirmeye çalışarak hürriyetini kısıtlamaya çalıştıkları anlaşılmakla Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmadığından Tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ... müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 04.04.2019 tarihli ve 2018/1109 Esas, 2019/713 Karar sayılı kararında sanık ... müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye kısmen aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,