Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/16686 K.2023/5623

Dosyadaki eksikliğin ikmali sonrası ... Varlık Yönetimi A.Ş. vekilinin vermiş olduğu 15.06.2021 tarihli dilekçe içeriğinin bu aşamadan sonra yapılacak tebligatlara ilişkin olduğu ve hükme yönelik bir temyiz başvurusu içermediği belirlenerek yapılan incelemede; Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Of Cumhuriyet Başsavcılığının 20.06.2012 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında özel belgede sahtecilik ve sahte banka veya kredi kartı kullanmak suretiyle yarar sağlama suçundan cezalandırılması talebiyle dava açılmıştır.

2.Of Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.04.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında özel belgede sahtecilik suçundan 10 ay hapis cezası ile mahkumiyetine ve bu cezanın ertelenmesine karar verilmiş ve sahte banka veya kredi kartı kullanmak suretiyle yarar sağlama suçundan 3 yıl 4 ay hapis ve 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; hakkında fazla ceza tayin edildiğine, adli sicil kaydı bulunmadığına, kararda yanlışlık yapıldığına, kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

A.Sanık hakkında özel belgede sahtecilik suçundan kurulan hüküm yönünden yapılan incelemede;

1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 207 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ile 67 nci maddesinin dördüncü fıkrasında 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca suç tarihi olan 04.04.2011 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

B.Sanık hakkında sahte banka veya kredi kartı kullanmak suretiyle yarar sağlama suçundan kurulan hüküm yönünden yapılan incelemede;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.11.2018 tarihli ve 2018/17-339 Esas, 2018/536 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, sanığın, hüküm tarihinde Trabzon E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olduğunun Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kayıtlarından anlaşılması karşısında; sanığa duruşmadan vareste tutulmak isteyip istemediği sorulmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, hükmün açıklandığı 21.04.2016 tarihli duruşmada bizzat veya Sesli ve Görüntülü Bilişim Sistemi (SEGBİS) vasıtası ile hazır edilmeyerek hükümlülüğüne karar verilmesi sureti ile 5271 sayılı Kanun'un 196 ncı maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması, hukuka aykırı görülerek bozma nedeni yapılmıştır.

IV. KARAR

A.Sanık hakkında özel belgede sahtecilik suçundan kurulan hüküm yönünden,

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenlerle Of Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.04.2016 tarih ve 2012/149 Esas, 2016/259 Karar sayılı hükme yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki özel belgede sahtecilik suçundan açılan kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

B.Sanık hakkında sahte banka veya kredi kartı kullanmak suretiyle yarar sağlama suçundan kurulan hüküm yönünden,