Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/16768 K.2023/3268

Sanık hakkında Bölge Adliye Mahkemesince kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Perşembe Cumhuriyet Başsavcılığının 09.08.2018 tarihli iddianamesiyle sanık ... 'in infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Perşembe Asliye Ceza Mahkemesinin 29.03.2019 tarihli kararıyla sanığın infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma suçundan 2 yıl 6 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

3. Perşembe Asliye Ceza Mahkemesinin 29.03.2019 tarihli kararının sanık tarafından istinaf edilmesi üzerine Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 09.01.2020 tarihli kararıyla suçun işlendiğine ilişkin yeterli delil bulunmadığından beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz talebi sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay; Ordu Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak kalan sanığın cezaevine uyuşturucu madde sokup kullanmak suretiyle atılı suçu işlediği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.05.2022 tarih, 2020/248 Esas, 2022/359 Karar sayılı ilamı ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi birlikte değerlendirildiğinde; Bölge Adliye Mahkemesince yerel mahkemenin mahkumiyet kararının kaldırılarak duruşma açılmaksızın beraat kararı verilmesinde isabetsizlik görülmemiş; Tebliğnamede ileri sürülen görüşe iştirak edilmemiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz talebinin incelenmesinde.

Perşembe Sulh Ceza Hakimliğinin 2018/18 D.İş ve 22.01.2018 tarihli kararıyla 5271 sayılı Kanun'un 75 inci Maddesi uyarınca şüphelinin vücudundan alınan 24.01.2018 tarihinde alınan idrar örneği üzerinde Trabzon Adli Tıp Kurumunca yapılan incelemelerde esrar etken maddesi olan THC metaboliti THC-COOH (Tedrahidrokannabinolik asit) bulunduğunun tespit edildiği,

şüphelinin alınan ifadesinde infaz kurumuna uyuşturucu ve uyarıcı madde sokmadığını, infaz kurumunda uyuşturucu/uyarıcı madde kullanmadığını, 28.12.2017 tarihi ile 04.01.2018 tarihi arasında izne ayrıldığını, izin süresi içerisinde arkadaş ortamında esrar kullandığını beyan ettiği, Ordu Açık Ceza İnfaz Kurumunca dosyaya sunulan belgelerden şüphelinin 28.12.2017 tarihinde izne ayrıldığı ve 04.01.2018 günü saat 10:55'de kuruma geri döndüğünün anlaşıldığı olayda; sanığın bulunduğu koğuşta arama işlemi yapıldığı ve bu işlem sırasında uyuşturucu ele geçirildiğine dair bir tutanak mevcut olmadığı,

ele geçirilen bir uyuşturucu da bulunmadığı ve Adli Tıp Kurumu 5.Adli Tıp İhtisas Kurulu'nun 21.05.2018 tarihli Esrar ve/veya kenevir bitkisinin etkin maddesi olan THC'nin idrarda tespit edilebilme süresinin üç hafta olduğu yönündeki mütalaası gözetildiğinde sanığın uyuşturucuyu izindeyken kullandığına dair savunmasının doğru olma ihtimali bulunduğundan ve cezaevine uyuşturucu madde sokup sokmadığı hususu şüphede kaldığından Bölge Adliye Mahkemesinin beraat kararına ilişkin kabulünde isabetsizlik görülmemiş.

Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR