Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/16907 K.2024/1042

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Taşköprü Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 28.11.2017 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, kasten yaralama ve silahlı tehdit suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır. 2. Taşköprü Asliye Ceza Mahkemesinin 26.06.2018 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, tehdit, kasten yaralama suçlarından mahkumiyetine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 09.03.2020 tarihli kararı ile, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, sanığın eylemlerinin kül halde kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğundan bahisle sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkumiyetine, kazanılmış hak kuralı dikkate alınarak sanığın sonuç olarak 3 yıl 17 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği, sanığın cezalandırılması için yeterli delil bulunmadığına, suçta kullanıldığı iddia edilen silahın bulunamadığına, mağdure ile sanık arasında gönül ilişkisi bulunduğuna, şüphe seviyesindeki deliller ile mahkûmiyet kararı verilemeyeceğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın suç tarihinde sabah 07.00 'da ekmek almak amacıyla evinden çıkan mağdurenin, yolda yürüdüğü sırada aracıyla yaklaştığı ve darp ederek zorla araca bindirdiği ve evine götürdüğü, sanığın ablası ...'ın jandarmayı arayıp ihbar etmesi üzerine, sanığın evinde yakalandığı ve mağdurenin kurtarıldığı bu suretle atılı suçların işlendiği iddiasına ilişkindir.

2. İlk Derece Mahkemesinin kabulü,

Katılan ...'nın olay günü saat 07:00 sıralarında komşusu olan ... ile birlikte ekmek almak için evden çıktığı bir miktar yürüdükten sonra sanık ...'ın araç ile önünü kestiği, mağdureye silah göstererek zorla arabaya bindirmeye çalıştığı, katılanın direnmesi üzerine sürükleyerek ve tekme atarak zorla araca bindirdiği, araç içerisinde de darp ettiği ve evine götürdüğü kabul edilerek sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, kasten yaralama ve silahlı tehdit suçlarından mahkumiyetine karar verilmiştir.

3.Bölge Adliye Mahkemesinin kabulü,

Sanığın suça konu eylemlerinin cebir ve tehdit kullanarak katılanı hürriyetinden yoksun bırakma suçunu oluşturduğu gerekçesiyle, ilk derece mahkemesinin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, silahla tehdit ve kasten yaralama suçlarından kurduğu mahkumiyet hükümlerinin kaldırılmasına, sanığın yasal unsurları oluşan kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına hükmedilmiştir.

IV. GEREKÇE

1.Olayın intikal şekli ve zamanına ve katılan mağdurenin samimi beyanları, tanık beyanları ve tüm dosya kapsamı ile yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanığın katılan mağdureyi hürriyetinden yoksun kıldığı anlaşılmakla, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamış ve sanık müdafiinin müvekkilinin cezalandırılması için yeterli delil bulunmadığına, suçta kullanıldığı iddia edilen silahın bulunamadığına ve yerinin tespit edilmediğine, mağdure ile sanık arasında gönül ilişkisi bulunduğuna, şüphe seviyesindeki deliller ile mahkûmiyet kararı verilemeyeceğine yönelik temyiz nedenlerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

2. Sanık hakkında kurulan hükümde, 5271 sayılı Kanun'un 307 nci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca kazanılmış hak nedeniyle cezasının 3 yıl 17 ay 10 gün hapis cezası üzerinden infazına karar verilmesi gerekirken, sonuç cezanın 3 yıl 17 ay 10 gün hapis cezası olarak belirlenmesi, hukuka aykırı görülmüş ise de; bu hususun 5271 sayılı Kanun'un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünün 2 numaralı bendinde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Taşköprü Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.06.2018 tarihli kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi gereği hüküm fıkrasından kazanılmış hak uygulamasının yapıldığı 8 numaralı paragrafın çıkartılarak yerine "5271 sayılı Kanun'un 307 nci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca kazanılmış hak nedeniyle sanığın cezasının 3 yıl 17 ay 10 gün hapis cezası üzerinden infazına" ibaresinin eklenmesi suretiyle; Tebliğnameye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,