Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/17000 K.2024/2439

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Karaman Cumhuriyet Başsavcılığının 22.03.2016 tarihli iddianamesiyle, sanıklar hakkında, temyiz incelemesi dışında kalan diğer sanık ... ile birlikte iştirak halinde eziyet ve cebir tehdit veya hile kullanarak birden fazla kişi ile birlikte kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından, sanıklar ..., ... ve... hakkında nitelikli yağma suçundan, sanık ... hakkında ayrıca nitelikli yağma suçundan ayrı ayrı cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açılmıştır.

2.Karaman Ağır Ceza Mahkemesinin 21.03.2018 tarihli, 2016/53 Esas ve 2018/28 Karar sayılı kararıyla, sanıklar ..., ... ve... hakkında yağma suçundan ayrı ayrı beraatlerine, cebir tehdit veya hile kullanarak birden fazla kişi ile birlikte kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve eziyet suçlarından ayrı ayrı cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

3. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 07.02.2020 tarihli 2019/2501 Esas ve 2020/300 Karar sayılı kararıyla, sanık ...'ın istinaf talebinin süre yönünden reddine, sanıklar ..., ... ve... hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerinin kaldırılmasına, bu sanıkların eylemlerinin kül halinde hakaret ve cebir tehdit veya hile kullanarak birden fazla kişi ile birlikte kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını oluşturacağı kabulü ile sanıkların bu suçlardan ayrı ayrı mahkumiyetlerine, verilen kararların istinaf talebi reddedilen sanık ...'a sirayet edilmesine karar verilmiştir.

4. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 16.09.2020 tarihli, 2019/2501 Esas ve 2020/300 Karar sayılı ek kararı ile sanıklar ... ve ... müdafii ile sanık ... müdafiinin hakaret suçuna ilişkin temyiz taleplerinin, kesin nitelikteki hükümlere karşı temyiz başvurusunda bulunulamayacağı gerekçesiyle reddine karar verilmiş, ek karara yönelik temyiz talebinin olmadığı anlaşılmıştır.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıklar ... ve ... müdafiinin temyiz istemi; katılanın beyanları dışında cezalandırmaya yeterli somut delil bulunmadığına, katılanın beyanlarının güvenilir olmadığına, bu sebeplerle mahkumiyet kararlarının bozulması gerektiğine ilişkindir. Sanık ... müdafiinin temyiz istemi; sanığın atılı suçları işlemediğine, dosyada somut delil bulunmadığına, katılan ve tanık ifadelerinin sanık lehine olup bu sebeplerle kararın bozulması gerektiğine ilişkindir. Sanık ...'ın temyiz istemi; somut bir hukuki gerekçe içermemektedir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanıklardan...'in, kardeşi Murat'ın ölümünden katılanı sorumlu tutması nedeniyle olay günü diğer sanık ... ve temyiz dışı sanık ... ile birlikte konuşma bahanesiyle ,katılanı araca bindirerek tenha yerlere götürüp burada darp ettikleri, bir ara yolda giderken sanık ...'ı da araca aldıkları, araçla seyir halindeyken sanıklar ...ve...'in sırayla şoförlük yaptığı, katılanı götürdükleri tenha arazide kendi mezarını kazmasını isteyerek küfür ve darp ettikleri, daha sonra sanık ...'in evine dönerek katılanı bir süre de burada zorla tuttuktan sonra gece geç vakitte evine bıraktıkları,

katılanın darp neticesinde basit şekilde yaralandığının adli muayene raporu ile sabit olduğu, sanıkların bu şekilde atılı suçları işledikleri iddiasıyla cezalandırılmaları talebiyle açılan kamu davasında yapılan yargılama sonunda; sanıkların yağma suçundan beraatlerine, eziyet ve cebir tehdit veya hile kullanarak birden fazla kişi ile birlikte kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ise ayrı ayrı mahkumiyetlerine karar verildiği anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince verilen karara ilişkin sanıklar ve müdafiilerinin istinaf başvurusu üzerine duruşma açılarak yapılan inceleme neticesinde; sanıkların eylemlerinin kül halinde hakaret ve cebir tehdit veya hile kullanarak birden fazla kişi ile birlikte kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını oluşturacağı kabulü ile, sanıkların bu suçlardan ayrı ayrı mahkumiyetlerine, verilen kararların istinaf talebi reddedilen sanık ...'a sirayet edilmesine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Hakaret suçundan verilen karara yönelik temyiz başvuruları olmadığından hakaret suçu yönünden inceleme yapılmamıştır.

Dosyanın incelenmesinde; katılanın aşamalardaki değişmeyen beyanları ile bu beyanlara itibar edilebileceğine ilişkin 05.02.2016 tarihli Karaman Adli Tıp Kurumu raporu, suç tarihinde sanıklar arasında iletişimin olduğunu gösterir HTS kayıtları, 29.01.2016 tarihli yer gösterme tutanağı ile 28.11.2015 tarihli teşhis tutanağı, katılana ait 21.10.2015 tarihli adli muayene raporu, sanıkların aşamalardaki birbiriyle çelişen savunmaları ve dosya kapsamındaki diğer deliller birlikte değerlendirildiğinde; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı,

aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, Bölge Adliye Mahkemesinin sanıkların atılı suçu işlediğine dair kararında isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, sanıklar ... ve ... müdafii, sanık ... ve müdafiinin yerinde görülmeyen sübuta yönelik temyiz sebepleri reddedilmiş ve kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 07.02.2020 tarihli ve 2019/2501 Esas, 2020/300 Karar sayılı kararında sanıklar ... ve ... müdafii, sanık ... ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,