Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/17004 K.2022/2263

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm, temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

Covid-19 salgını nedeniyle 26 Mart 2020 tarih ve 31080 (mükerrer) sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7226 sayılı Kanun'un geçici madde 1 hükmü uyarınca durmasına karar verilen sürelerin 30.04.2020 tarihli ve 31114 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 29.04.2020 tarihli ve 2480 sayılı Cumhurbaşkanı Kararı ile 15.06.2020 tarihine kadar uzatılması sebebiyle, sanık müdafinin yokluğunda verilen ve usulüne uygun olarak 16.05.2020 tarihinde tebliğ edilen hükmü, sanık müdafinin 5271 sayılı CMK'nın 296/1. maddesinde yer alan yasal ve durmasına karar verilen süre içerisinde 08.06.2020 tarihinde temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında; tebliğnamedeki temyiz isteminin süreden reddine dair düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen hukuka uygun delillere ve gerekçeye, istinaf talebi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi'nin duruşma açarak yaptığı yargılama neticesi CMK.nın 280/2. maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi hükmünü kaldırarak kurmuş olduğu yeni hükümde elde edilen delillerin mahkumiyete yeterli olduğuna ilişkin inanç ve takdiri ve hükmün gerekçesine göre, sanık müdafinin kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, suç vasfında yanılgıya düşüldüğüne, sanığın beraatinin gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz istemlerinin 5271 sayılı CMK.nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 1165 sayılı