Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/17038 K.2024/1777

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Mustafakemalpaşa Cumhuriyet Başsavcılığının 28.01.2013 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2.Mustafakemalpaşa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.02.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 1 yıl 8 ay hapis cezası ile mahkûmiyetine ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

3.Sanığın denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlemesi nedeniyle yapılan ihbar sonucu açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanarak Mustafakemalpaşa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.01.2019 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 1 yıl 8 ay hapis cezası ile mahkûmiyetine karar verilmiştir.

4.Mustafakemalpaşa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.01.2019 tarihli kararına yönelik sanığın ve katılan Bakanlık vekilinin istinaf başvurusu üzerine duruşmalı yapılan inceleme sonunda Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 09.09.2020 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükmün 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kaldırılmasına ve sanık hakkında, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 2 yıl 6 ay hapis cezası ile mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan kurum vekilinin temyiz sebepleri; sanığa indirim uygulanmaksızın üst sınırdan ceza verilmesi gerektiğine, eksik incelemeye dayalı hüküm kurulduğuna, takdiri indirim uygulanamayacağına, katılan kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre; Dava konusu olay, sanığın, olay tarihinde 15 yaşından küçük olan mağdureyi kaçırıp yanında alıkoymak suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk derece mahkemesince, suç tarihinde 15 yaşından küçük olan mağdur ... 'ın rızası dahilinde, sanık ... ile birlikte Bursa ili Mustafakemalpaşa ilçesinden Samsun iline gittiği ve 4 gün boyunca Samsun ilinde kaldığı sabit kabul edilerek sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince; "..Mağdurun suçun işlendiği tarihte 15 yaşından küçük olması sebebiyle rızasının geçerli olmadığı, mağdur adına rıza açıklamasında bulunmaya yetkili anne ve babasının da rızasının olmadığı göz önünde bulundurularak sanığın eylemi kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu olarak nitelendirilmiş ve TCK 109/1 maddesi uygulanarak cezalandırılmıştır. Suçun işleniş biçimi ve gelişimine göre ceza alt sınırdan tayin edilmiştir.

Suç 11 yaşındaki mağdur çocuğa karşı işlendiğinden TCK 109/3-f maddesi gereğince cezada artırım yapılmıştır.

Her ne kadar sanık mağdura karşı cinsel bir davranışta bulunmamış ise de sanığın kaçırma fiilinde cinsel amaç bulunması sebebiyle TCK 109/5 maddesi gereğince cezası artırılmıştır. ..." şeklindeki gerekçeyle ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilerek sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun cinsel amaçla işlendiği kabul edilerek mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1.Dava dosyası içeriği, mağdurun beyanları, mağdurun adli raporu, olayın kolluğa intikal şekli, kolluk görevlileri tarafından hazırlanan tutanaklar, tanık beyanları, sanık savunmaları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmadığından katılan kurum vekilinin, sanığa indirim uygulanmaksızın üst sınırdan ceza verilmesi gerektiğine, eksik incelemeye dayalı hüküm kurulduğuna, takdiri indirim uygulanamayacağına yönelik yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2.Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 41 inci maddesinde, ailenin huzur ve refahı ile özellikle anne ve çocukların korunmasına yönelik olarak her türlü istismar ve şiddete karşı çocukları koruyucu tedbirleri alma görevinin Devlete ait olduğu, aile ve çocukların korunması hakkının Anayasa ile güvence altına alındığı,

6284 sayılı Kanun'un 20 nci maddesinin ikinci fıkrası gereğince Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı'nın kadın, çocuk ve aile bireylerine yönelik olarak uygulanan şiddet veya şiddet tehlikesi nedeniyle açılan davalara katılabileceği, ancak Bakanlığın davaya katılmasının doğrudan Anayasa ve Kanun'dan kaynaklanan koruma görevine ilişkin olup Bakanlığa yüklenen bir kamu görevi olduğu, 5271 sayılı Kanun'un 237 nci ve devamı maddelerindeki katılma hakkına ilişkin suçtan doğrudan zarar görme şartının katılan Bakanlık için söz konusu olmadığı gözetilerek,

katılan Bakanlık vekilinin, kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkin temyiz gerekçesi yerinde görülmemiştir.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, katılan kurum vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 09.09.2020 tarihli kararında katılan kurum vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,