Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/17112 K.2024/905

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kırklareli Cumhuriyet Başsavcılığının 15.08.2017 tarihli iddianamesi ile, sanığın, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve cinsel saldırıya teşebbüs suçlarından cezalandırılması talep olunmuştur. 2. Kırklareli Asliye Ceza Mahkemesinin 17.01.2019 tarihli kararı ile, sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraatine; cinsel saldırıya teşebbüs suçundan 1 yıl 3 ay hapis cezasına karar verilmiştir.

3. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesinin 17.06.2020 tarihli kararı ile, katılan vekilinin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuna yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği, suçun sabit olduğuna ilişkindir.

III. OLAYLAR VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanığın, olay günü muayene olmak için Kırklareli 3 Nolu Aile Sağlığı Merkezine gelen katılandan istediği tahlil sonuçlarını gördükten sonra odadan çıkmak üzere iken sanığın kapıya hızlı bir şekilde yaklaşarak kapalı olan kapının üzerinde bulunan kilit mekanizması ile kapıyı kilitlediği ve üzerine doğru gelerek yarım metreden az bir mesafe kala "seni öpmek istiyorum" şeklinde söz söylemesi üzerine katılanın odadan çıktığı iddiasına ilişkindir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Katılanın içeriden kapıyı açabileceği dikkate alındığında sanığın üzerine atılı suçu işlediğine ilişkin olarak soyut iddia dışında, her türlü şüpheden uzak, cezalandırılmasına yeter kesin ve inandırıcı bir delil elde edilemediğinden, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince beraatine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hüküm isabetli görülerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Tebliğname yönünden

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (c) bendi ve beşinci fıkrası uyarınca düzenlenen suç için öngörülen ceza üst sınırının 10 yıldan fazla olması nedeniyle, Tebliğnamedeki red düşüncesine iştirak edilmemiştir.

B. Katılan vekilinin temyizi yönünden

Tanık S.B.A. doktorların muayene sırasında içeriye giren başka kimse olmaması için kapıyı kilitlemelerinin doğal ve normal bir durum olduğu ayrıca kapının içeriden açılabileceğini beyan etmesi, mağdurun sanığa tokat atıp odadan kendisinin çıktığını beyan etmesi karşısında; mağdurun içeriden kapıyı açabileceği dikkate alındığında, sanığın savunmasının aksine, atılı suçu işlediğine dair mahkûmiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmaması nedenleriyle, hükümde hukuka aykırılık görülmemiş ve katılan vekilinin sübuta yönelik temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesinin 17.06.2020 tarihli ve 2019/1168 Esas sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,