Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/17240 K.2024/1779

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Kargı Cumhuriyet Başsavcılığının 26.05.2016 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır. 2. Kargı Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/347 Esas sayılı dosyasında görülen davada 07.06.2018 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 7 yıl 6 ay hapis cezası ile mahkumiyet kararı verilmiştir. 3. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 18.11.2019 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekili ve sanığın istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri; mağduru zorla evde alıkoymadığına, mağdurun kendi rızası ile kaldığına, kolayca girilip çıkılabilen bir yer olduğuna, verilen kararın kaldırılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanığın, suç tarihinde 15 yaşından küçük olması nedeniyle rızası kabul edilemeyecek olan mağduru farklı zamanlarda cinsel yönden istismar ettiği sırada mağduru cebren hürriyetinden yoksun bıraktığı iddiasına ilişkindir. Temyizin kapsamına göre,

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince, sanığın, mağdur çocuğu farklı zamanlarda psikolojik cebir ve hile ile cinsel amaçlı hürriyetinden alıkoyduğu sabit kabul edilerek atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu açısından kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı kabul edilmiş ve istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Dava dosyası içeriği, mağdurun beyanları, olayın kolluğa intikal şekli, tanık beyanları, sanık savunmaları ve dosya kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde sanığın davaya konu eylemi gerçekleştirdiğine ilişkin ilk derece mahkemesinin kabulünde isabetsizlik görülmediği, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı,

eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın, mağduru zorla evde alıkoymadığına, mağdurun kendi rızası ile kaldığına, kolayca girilip çıkılabilen bir yer olduğuna, sanığın verilen kararın kaldırılması gerektiğine yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 18.11.2019 tarihli ve 2019/2383 Esas, 2019/2956 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,