Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/17257 K.2023/3999

İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 17.04.2019 tarihli iddianamesiyle hükümlü hakkında 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan aynı Kanun'un 13 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle dava açılmış; İzmir 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.12.2019 tarihli kararıyla hükümlü hakkında atılı suçtan 6136 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin dördüncü fıkrası ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) uyarınca 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 25 gün hapis ve 500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. İzmir 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.12.2019 tarihli kararıyla istinaf edilmeksizin 09.07.2020 tarihinde kesinleşmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca 13.07.2021 tarih ve 2021/11819 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 17.09.2021 tarih ve KYB-2021/94592 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 17.09.2021 tarih ve KYB-2021/94592 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"..5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 50/3. maddesinde yer alan "Daha önce hapis cezasına mahkûm edilmemiş olmak koşuluyla, mahkûm olunan otuz gün ve daha az süreli hapis cezası ile fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş bulunanların mahkûm edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezası, birinci fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilir." şeklindeki hüküm gereğince, suç tarihinden önce hapis cezasına mahkûm edilmediği anlaşılan sanık hakkında tayin olunan kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 50/3. maddesi uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasındaki seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1.5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 50 nci maddesinin üçüncü fıkrası;

"Daha önce hapis cezasına mahkûm edilmemiş olmak koşuluyla, mahkûm olunan otuz gün ve daha az süreli hapis cezası ile fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş bulunanların mahkûm edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezası, birinci fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilir."

Şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir.

2. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 22.04.2014 tarihinde ve 2013/3-752 Esas, 2014/200 Karar sayılı kararı gözetildiğinde, suç tarihinden önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olan hükümlü hakkında, 6136 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin dördüncü fıkrası ve 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca hükmedilen 25 gün hapis cezasının, 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, aynı Kanun'un 50 nci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen seçenek yaptırım veya tedbirlerden birine çevrilmesi zorunluğunun gözetilmemesi Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. İzmir 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.12.2019 tarihli kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bozma nedeninin daha hafif bir cezayı gerektirdiği belirlendiğinden;

“Sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin dördüncü fıkrası ve 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca tayin edilen 25 gün hapis cezasının, 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesinin üçüncü fıkrasının yollamasıyla aynı Kanun'un 50 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca

suçlunun kişiliği, şahsi ve ekonomik durumu gözetilerek, 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin birinci fıkrası gereğince günlüğü 20,00 TL'den 500,00 TL adli para cezasına çevrilmesine,