Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/17293 K.2023/8916

Samsun Cumhuriyet Başsavcılığının 28.11.2013 tarihli iddianamesi ile suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 35 inci ve 29 uncu maddeleri, 6136 sayılı Kanun'un 15 inci maddesinin son fıkrası uyarınca açılan davada Samsun 2. Çocuk Mahkemesinin 03.12.2015 tarihli kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 35 inci ve 29 uncu maddeleri, 31 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 540,00 TL.

6136 sayılı Kanun'un 15 inci maddesinin son fıkrası, 31 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 240,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, bu kararların 14.01.2016 tarihinde kesinleştiği ve denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işlediğinden Samsun 2. Çocuk Mahkemesinin 23.02.2021 tarihli kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında kasten yaralama suçundan açılan davanın uzlaşma nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 254 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği düşürülmesine karar verildiği,

6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan kurulan hükmün aynen açıklanmasına karar verildiği ve hükmün, istinaf edilmeksizin 23.02.2021 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 04.10.2021 tarihli ve 2021/12032 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 15.10.2021 tarihli ve KYB-2021/122446 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 15.10.2021 tarihli ve KYB-2021/122446 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Dosya kapsamına göre, Samsun 2. Çocuk Mahkemesince suça sürüklenen çocuğun atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmiş ise de, 6136 sayılı Kanun’un 15/son maddesinde tanımlanan suçun tehlike suçu olması ve "taşınması ve bulundurulması yasak olmayan bıçak ve diğer aletlerin bir suçta kullanılmaksızın sırf saldırı amacıyla taşınması halinde oluşacağının" belirtilmesi karşısında, anılan Kanun'un 4. maddesi kapsamında yasak niteliği haiz bıçaklardan olmadığı Emniyet Genel Müdürlüğü Samsun Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü'nün 14/11/2013 tarihli ve BLS-2013/3864 numaralı uzmanlık raporuyla tespit edilen suça konu bıçağın,

kasten yaralamaya teşebbüs suçunda kullanıldığının Samsun 2. Çocuk Mahkemesinin 03/12/2015 tarihli ve 2013/323 esas, 2015/796 sayılı kararıyla sabit olduğu, anılan kararla suça sürüklenen çocuk ...'ın kasten yaralamaya teşebbüs suçundan mahkumiyetine ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği,

suça sürüklenen çocuğun denetim süresi içerisinde kasıtlı suçtan mahkum edildiğinin ihbar edilmesi üzerine yapılan yargılama sonucunda Samsun 2. Çocuk Mahkemesinin 23/02/2021 tarihli ve 2020/38 esas, 2021/78 sayılı kararı ile atılı kasten yaralama suçundan uzlaşma nedeniyle önceki hükmün kaldırılarak düşme kararı verildiği anlaşılmakla, suça konu bıçağın kasten yaralama suçunda kullanılması nedeniyle "sırf saldırıda kullanmak amacıyla taşıma" suçunun unsurunun somut olayda oluşmadığı cihetle,

sanığın ayrıca 6136 sayılı Kanun'un 15/son maddesi uyarınca cezalandırılamayacağı gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. a) 6136 sayılı Kanun'un inceleme konusu ile ilgili olan 15 inci maddesinin son fıkrası;

"Bu Kanunun 4 üncü maddesinin üçüncü fıkrasında yazılı olan yivli ve yivsiz silahlarla bıçak ve diğer aletleri, hal ve şartlara göre sırf saldırıda kullanmak amacıyla taşıyanlar, üç aya kadar hapis veya adlî para cezası ile cezalandırılır."

b) 6136 sayılı Kanun'un inceleme konusu ile ilgili olan 4 üncü maddesinin üçüncü fıkrası;

"Yalnız sporda kullanılan yivli ateşsiz silahlar ve mermileri ile yivsiz tüfekler ve mermilerinin, ev gereçlerinden olan veya tababet, sanayi, tarım, spor için kullanılan aletlerle bir meslek veya sanatın icrası için gerekli bıçak, şiş, raspa ve benzerlerinin kullanılması bu Kanun hükümlerine tabi değildir."

Şeklinde düzenlenmiştir.

2. Samsun Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 14.11.2013 tarihli raporu ile suça sürüklenen çocuktan ele geçen 13 cm uzunluğunda, oluksuz, sivri uçlu, tek ağızlı, delici ve kesici nitelikte namlusu bulunan, kabzası ile birlikte tüm uzunluğu 26 cm bir adet bıçağın, taşımakta olduğu nitelikleri itibariyle 6136 sayılı Kanun'a göre yasak niteliği haiz olmadığı belirlenmiştir.

3. Suça sürüklenen çocuktan ele geçen bıçağın 6136 sayılı Kanun kapsamında yasak niteliği haiz olmadığı belirlenmiş ise de, ayrıca bu bıçağın kasten yaralama suçunda da kullanıldığı ve suça sürüklenen çocuk hakkında bu suçtan açılan davanın uzlaşma nedeniyle düşürülmesine karar verildiğinin anlaşılması karşısında, suça konu bıçağın kasten yaralamaya teşebbüs eyleminde kullanılması nedeniyle "sırf saldırıda kullanmak amacıyla taşıma" suçunun unsurunun oluşmadığından suça sürüklenen çocuk hakkında ayrıca 6136 sayılı Kanun'un 15 inci maddesinin son hükmü uyarınca mahkûmiyetine karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR