Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/17307 K.2023/1352

Dinar Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.05.2016 tarihli ve 2014/710 Esas, 2016/548 Karar sayılı kararı

ile hükümlü ... hakkında başkasının yerine ceza infaz kurumuna veya tutukevine girme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 291 ... maddesinin birinci fıkrası ve 62 ... maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 51 ... maddesi uyarınca hükmolunan hapis cezasının ertelenmesine, anılan suça azmettirme suçundan hükümlü ... hakkında 5237 sayılı Kanunu'nun 291 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği ve kararın temyiz edilmeksizin 09.09.2016 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 03.06.2021 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 22.06.2021 tarih ve KYB-2021/79123 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 22.06.2021 tarihli kanun yararına bozma isteminin;

" .... 09/06/2009 tarihli yağma ve 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'a muhalefet suçları sebebiyle sanık ... hakkında yapılan yargılama sonucunda sanığın Antalya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 30/04/2010 tarihli ve 2009/427 esas, 2010/150 sayılı kararı ile mahkumiyetine karar verildiği,

söz konusu kararın Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 12/09/2012 tarihli ve 2011/20993 esas, 2012/15037 karar sayılı ilamı ile onanmasını müteakip yargılamanın yenilenmesi talebinin kabulü ile yeniden yapılan yargılama sonucunda sanık ...'in Antalya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 16/06/2016 tarihli ve 2009/427 esas, 2010/150 ek kararı ile atılı suçlardan beraatine karar verildiği, sanık ...'ın ise Antalya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 09/06/2016 tarihli ve 2015/128 esas, 2016/195 sayılı kararı ile 09/06/2009 tarihli yağma ve 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçlarından mahkumiyetine karar verildiği,

söz konusu suçları ...'in değil esasen ...'ın işlediği yönünde karar verildiği, anılan Antalya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 09/06/2016 tarihli kararının kesinleşmesi beklenilmeden sanıkların başkasının yerine ceza infaz kurumuna veya tutukevine girme ve bu suça azmettirme suçlarından sanıkların mahkumiyetlerine karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanunun 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi;

“Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” şeklinde düzenlenmiştir.

2. Hükümlü ...'in işlemiş olduğu nitelikli yağmaya teşebbüs ve 6136 sayılı yasaya aykırılık suçlarından yakalandığında abisi olan diğer hükümlü ... kimlik bilgilerini beyan ettiği, bu isimle yargılandığı, cezasını infaz etmekte iken firar etmesi üzerine hükümlü ... hakkında yakalama emri çıkarıldığı, hükümlü ... yakalandığında kendisinin suç işlemediğini, ceza almadığını, firar eden kişinin kendisi olmadığını, kardeşi ... olduğunu söylediği ve yapılan incelemelerde suç işleyen kişinin parmak izleri ile ...'in parmak izleri karşılaştırması sonucunda, suç işleyenin ... olmadığı, hakkında daha önce başka olaylardan dolayı işlem yapılan ...'e ait olduğu belirlenmiştir.

Bunun üzerine ... hakkında yapılan soruşturma sonucunda hakkında nitelikli yağma ve 6136 sayılı yasaya aykırılık suçlarından dolayı cezalandırılması istemi ile açılan dava sonucunda Antalya 1.Ağır Ceza Mahkemesinin 09.06.2016 tarihli ve 2015/128 Esas, 2016/195 Karar sayılı kararı ile müsnet suçlardan mahkumiyet; hükümlü ... hakkında ise Antalya 1.Ağır Ceza Mahkemesinin 16.06.2016 tarihli ve 2009/427 Esas, 2010/150 Karar sayılı kararı ile atılı suçlardan beraat kararı verilmiştir.

Ulusal Yargı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden yapılan incelemede hükümlü ... hakkındaki mahkumiyet hükümlerinin Yargıtay 6.Ceza Dairesinin 21.01.2021 tarihli ve 2018/3445 Esas, 2021/573 Karar sayılı kararı ile onanması suretiyle, hükümlü ... hakkındaki beraat hükmününün ise temyiz edilmeksizin 06.09.2016 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

3. Böylece, suçluluğu hükmen ... olan ...'ın, abisi ...'in kimlik bilgilerini kullanmış olması nedeniyle atılı suçlardan ...'in kimlik bilgileriyle yargılandığı ve ceza evine girdiği, hükümlü ...'in başkası yerine ceza infaz kurumuna girme suçunu, hükümlü ...'ın ise bu suça azmettirme fiilini işlemediği anlaşılmıştır. Gerekçe bölümününde açıklanan nedenlerle hükümler Kanun'a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR