Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/17404 K.2023/5258

Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Mihalıççık Cumhuriyet Başsavcılığının 08.10.2013 tarihli iddianamesi ile, sanığın iftira suçundan cezalandırılması talep olunmuştur.

2. Mihalıççık Asliye Ceza Mahkemesinin 25.03.2014 tarihli kararı ile sanık hakkında atılı suçtan, 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hakkında kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

3. Mihalıççık Asliye Ceza Mahkemesinin 08.09.2015 tarihli kararı ile, sanığın tabi olduğu denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlediğinden bahisle hükmün aynen açıklanmasına karar verilmiştir.

4. İlgili kararın sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 08.12.2022 tarihli kararı ile, "...Türkiye Cumhuriyeti Anayasa'sının 141/3, CMK.nın 34 ve 230. maddeleri ve Ceza Genel Kurulunun 2018/16-573 Esas 2019/466 Karar sayılı kararı uyarınca hükmün gerekçesinde, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin yazılması, kanıtların tartışılarak değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen kanıtlar ile mahkemece ulaşılan kanaatin, sanığın suç oluşturduğu veya oluşturmadığı sabit görülen fiilin belirtilmesi ve bu fiilin nitelendirilmesinin yapılması suretiyle infazı kabil bir hüküm kurulması gerekirken, yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması, ... ", gerekçesiyle, kararın bozulmasına karar verilmiştir.

5. Mihalıççık Asliye Ceza Mahkemesinin 17.06.2023 tarihli kararı ile, bozmaya uyularak, sanığın iftira suçundan 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; eksik araştırmaya ve kastının bulunmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanığın, Emniyet Müdürlüğüne, katılanın evinde askeri malzeme bulundurduğu ihbarını içeren mail göndermek suretiyle iftira ettiği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1. Katılanın ikametgahında 5271 sayılı Kanun'un 119 uncu maddesinde yer alan arama koruma tedbiri uygulanmasına rağmen sanığın cezasında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 267 nci maddesinin üçüncü fıkrasının uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2. Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "14.05.2013" yerine "22.05.2013" olarak yazılması ve hüküm kısmında hapis cezası, adli para cezasına çevrilirken uygulama maddesinin 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi yerine, 50 nci maddesinin ikinci fıkrası olarak yazılması, mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiştir.

3. İftira suçunun oluşabilmesi için; yetkili makamlara ihbar veya şikayette bulunarak işlemediğini bildiği halde, hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını ya da idari bir yaptırım uygulanmasını sağlamak için bir kimseye hukuka aykırı bir fiil isnat edilmesi gerekir.

4. Dosyadaki olgular, suça konu ihbar metni, katılan hakkında verilen kovuşturmaya yer olmadığı kararı, tutanak içeriği, Vodafone Telekomünikasyon A.Ş.'nin yazı cevabı, sanık savunması ile tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, sanığın eyleminin, iftira suçunu oluşturduğuna yönelik mahkeme kabulünde bir isabetsizlik bulunmamış, sanığın kastının bulunmadığına ve eksik araştırma ile hüküm kurulduğuna yönelik temyiz itirazları yönünden hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.

5. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR