Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/17710 K.2023/3602

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Dinar Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 09.04.2018 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Dinar Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.07.2018 tarihli kararı ile sanık hakkında infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma suçundan 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 31.10.2019 tarihli kararı ile infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının temyiz isteği; ilk derece mahkemesince kurulan hükmün dosyaya yansıyan delillerle uyumlu olduğuna, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi gerekirken hükmün kaldırılarak suçun unsurları oluşmadığından beraat kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, Dinar T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda yapılan aramada sanığın ranzasının altında jilet parçalarının ele geçtiği, sanığın bu suretle infaz kurumuna yasak eşya sokma suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

Temyizin kapsamına göre,

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesi'nce sanığın üzerine atılı infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma suçunu işlediği kabul edilmiş; 5237 sayılı Kanun'un 297 nci maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca sanığın hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yapılan incelemede yakalanan malzemelerin ceza evi kantininde satılan traş bıçağından elde edildiği, permatik traş bıçağının satışının yasak olmadığı kesici özelliğinin traş bıçağından sökülmeden öncede mevcut olduğu permatik bıçağının sökülmesinin suç oluşturacağı yönünde herhangi bir genelge bulunmadığı gibi bu hususta hükümlü ve tutuklulara da ayrıca uyarı yapılmadığı mevcut haliyle hükümlülerin TCK 30/3 maddesi uyarınca hataya düşmesinin söz konusu olduğu ayrıca söz konusu jilet parçalarının sanığa aidiyeti hususunda her türlü şüpheden arındırılmış

delil mevcut olmaması hususu dikkate alınarak sanığın mahkûmiyetine dair karar kaldırılarak sanığın infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma suçundan beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Dosya kapsamı, sanık savunmaları, infaz koruma memurları tarafından hazırlanan 16.02.2018 tarihli tutanaklar, bilirkişi raporu, jilet parçalarının herhangi bir nesneye montajlanmamış vaziyette olduğuna dair Bölge Adliye Mahkemesi gözlemi ve tüm dava dosyasındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde Bölge Adliye Mahkemesi kararında hukuka aykırılık görülmemiştir. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 31.10.2019 tarihli ve 2018/2665 Esas, 2019/2199 Karar sayılı kararında Cumhuriyet Savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,