Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/17779 K.2024/927

Katılan vekilinin temyizinin eziyet ve silahlı tehdit suçlarını içermediği anlaşılmakla; yapılan incelemede;

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında, 6136 sayılı Kanun'a aykırılık ve hakaret suçlarından hükmolunan cezaların tür ve miktarları ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararları dikkate alındığında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca hükümlerin temyizinin mümkün olmadığı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın ise.

5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Manavgat Cumhuriyet Başsavcılığının 14.05.2019 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan dava açılmıştır. 2. Manavgat 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.09.2019 tarihli kararı ile sanık hakkında atılı suçtan mahkûmiyet kararı verilmiştir. 3. Sanık müdafii ve katılan vekilinin istinaf talebi üzerine, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 12.11.2020 tarihli kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık müdafiinin temyiz istekleri, sübuta, suç unsurlarının oluşmadığına, eksik inceleme ile karar verildiğine, sanık hakkında beraat kararları verilmesi gerektiğine, şayet beraat kararları verilmeyecekse, alt sınırdan uzaklaşılarak ceza verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ve haksız tahrik hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir. 2. Katılan vekilinin temyiz isteği ise, suç vasfına ve üst sınırdan cezaya hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın, aralarında alacak verecek meselesi bulunan katılanı, araçla seyir halinde bulunduğu sırada el işareti ile durdurarak aracına bindiği, aralarında çıkan tartışma üzerine katılanı darp ettiği, araçtan inerek kaçan katılanı yakalayarak katılana ait işyerine götürüp yasak nitelikteki bıçak ve silahtan sayılan plastik jop ile yaraladığı, yapılan ihbar üzerine işyerine gelen görevlilerce katılanın alındığı iddiasına ilişkindir.

2. Manavgat Devlet Hastanesince düzenlenen 16.01.2019 tarihli adli muayene raporunda, vücudunda kesi ve ekimoz bulunan katılanın mevcut yaralanmasının Akdeniz Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığınca düzenlenen 31.05.2019 tarihli adli raporda, basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif olduğu, hayati tehlikesinin bulunmadığı belirtilmiştir.

3. Görevlilerce düzenlenen 17.01.2019 tarihli olay görgü ve tespit tutanağında, ... tarafından ...'in kaçırıldığına ilişkin ihbar üzerine, Romantic Reisen Turizm Seyahat Acentesi adlı işyerine gidilerek yedek anahtar ile kapı açıldığında, yaralı olan ...'in koltukta oturur halde olduğu, ...'in ise, elinde bıçak ile ayakta olduğu görülerek müştekinin alındığı belirtilmiştir.

4. Sanığa ait cep telefonundan tespit edilen görüntülere ilişkin görevlilerce düzenlenen 17.01.2019 tarihli CD çözüm tutanağında, elinde jop bulunan sanığın, katılana vurduğuna ilişkin seslerin mevcut olduğu, katılana hakaret edip tehdit ettiği, ardından sevdiği kadın ile birliktelikleri hususunda sorular sorduğu belirtilmiştir.

5. Sanık, ikrar içeren savunmada bulunmuştur.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Katılanın anlatımları, bu anlatımlarla uyumlu adli rapor ve tutanak içerikleri dikkate alınarak atılı suçun oluştuğu gerekçesiyle, sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk derece mahkemesinin kabulünde bir isabetsizlik bulunmadığı kabul edilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. 6136 sayılı Kanun'a aykırılık ve hakaret suçlarına yönelik temyiz incelemesinde;

5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz istemleri yerinde görülmemiştir.

B. Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuna yönelik temyiz incelemesinde;

1. Sanık hakkında atılı suçtan hüküm kurulurken "suçun işleniş biçimi, suçun işlendiği yer ve zaman, suç konusunun önem ve değeri, meydana gelen zararın ağırlığı" dikkate alınarak belirlenen temel cezada 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 61 inci maddesine bir aykırılık bulunmadığından sanık müdafii ile katılan vekilinin bu hususa ilişkin temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Ceza miktarı itibariyle yasal şartları oluşmayan 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası ile 5237 sayılı Kanun'un 50 nci ve 51 inci maddelerinin uygulanmamasında hukuka aykırılık görülmemiş, sanığa ait cep telefonundan tespit edilen görüntülere ilişkin CD çözüm tutanağında, alacak verecek meselesi içerikli konuşmaların bulunmadığı anlaşıldığından, 5237 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanmamasında bir isabetsizlik görülmediğinden sanık müdafiinin bu hususlara ilişkin temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2. Olaylar ve olgular bölümünde belirtilen hususlar ile dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, atılı suçun sanık tarafından işlendiğine yönelik Mahkemenin suçun sübutu ve kabulünde isabetsizlik görülmemiş olup yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

A. 6136 sayılı Kanun'a aykırılık ve hakaret suçları yönünden; Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 12.11.2020 tarihli kararına yönelik sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi gereğince Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 12.11.2020 tarihli kararına yönelik sanık müdafii ve katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,