Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/17852 K.2023/3828

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sivas Cumhuriyet Başsavcılığının 03.01.2020 tarihli iddianamesi ile sanığın infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma suçundan cezalandırılması istemi ile dava açılmıştır.

2. Sivas 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.06.2020 tarihli kararı ile sanığın infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma suçundan beraatine karar verilmiştir.

3. Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 23.12.2020 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısının aleyhe istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek duruşmalı yapılan inceleme neticesinde İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma suçundan 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, üzerine atılı suçu işlemediğine, suçun yasal unsurlarının oluşmadığına ve ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmaması gerektiği vs. yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Suç tarihinde ceza infaz kurumunda hükümlü olarak bulunan sanığın idrarında uyuşturucu ve uyarıcı maddelerden olan METAMFETAMİN ve AMFETAMİN maddeleri bulunmuş ise de, sanığın cezaevine uyuşturucu madde soktuğuna dair delil bulunmadığından ve suçun sanık tarafından işlendiği sabit olmadığından beraat kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Suç tarihinde ceza infaz kurumunda hükümlü olarak bulunan sanığın idrarında uyuşturucu ve uyarıcı maddelerden olan METAMFETAMİN ve AMFETAMİN maddelerinin bulunduğu ve yapılan araştırmalarda da sanığın suç tarihinden önce herhangi bir özel izne gitmediği de tespit edildiğinden sanığın cezaevinde uyuşturucu madde bulundurarak kullandığı sabit olduğundan ilk derece mahkemesinin kararı hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. GEREKÇE

1. Suç tarihinde ceza infaz kurumunda hükümlü olarak sanığın idrarında uyuşturucu ve uyarıcı maddelerden olan METAMFETAMİN ve AMFETAMİN maddelerinin bulunduğu, alınan tanık ifadelerinde sanığın ceza evinde uyuşturucu madde kullandığının görüldüğünün beyan edildiği, yine yapılan araştırmalarda sanığın bulunduğu ceza evine giriş tarihinden suç tarihine kadar özel izne çıkmadığı da göz önüne alındığında, sanığın savunmasının hayatın olağan akışına aykırı düştüğü ve sanığın bulunduğu ceza evinde uyuşturucu madde kullandığının sabit olduğu belirlenmiş olup, sanığın üzerine atılı suçu işlemediğine, suçun yasal unsurlarının oluşmadığına vs. yönelik temyiz itirazı yerinde görülmemiştir.

2.Sanığın adli sicil kaydı incelendiğinde hakkında ikinci kez tekerrür hükümleri uygulanmasında isabetsizlik olmadığı belirlenmiş, sanığın bu hususta yer alan temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 23.12.2020 tarihli kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kununu'nun (5271 sayılı Kanun) 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,