Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/17935 K.2024/1004

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan usul hükümleri gereği temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Beyoğlu Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, 04.04.2006 tarihli iddianamesi ile sanığın, başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlamaya teşebbüs suçundan cezalandırılması talep olunmuştur.

2.Beyoğlu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 2006/130 Esas, 2007/325 Karar sayılı kararı ile sanığın, başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlamaya teşebbüs suçundan 2 yıl hapis ve 1000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, karar verilmiştir.

3.İlgili karara karşı sanık tarafından temyiz yoluna başvurulması üzerine, Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 14.10.2015 tarih ve 2013/17621 Esas, 2015/29632 Karar sayılı ilamıyla, "Hükümden sonra, 08.02.2008 günlü 26781 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562 nci maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun 231 inci ve Türk Ceza Kanunun 7 nci maddenin ikinci fıkrası gereğince, hükümlü hakkında “hükmün açıklanmasının geri bırakılması"nın takdir ve değerlendirilmesinde zorunluluk olduğu' gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

4.Yargıtayın bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonucunda, İstanbul 15. Asliye Ceza Mahkemesinin, 2015/554 Esas, 2016/85 Karar sayılı kararı ile sanığın, başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlamaya teşebbüs suçundan 2 yıl hapis ve 1000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanunun 231 inci maddesi uyarınca kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir

3. İstanbul 15. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.09.2021 tarih, 2021/121 Esas, 2021/456 Karar sayılı kararı ile sayılı kararı ile de, sanığın tabi olduğu denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlediğinden bahisle hükmün aynen açıklanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz Sebepleri Avukatı olmadan ve savunması alınmadan hakkında mahkumiyet hükmü kurulmasının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Dava konusu olay, mağdurun çantasında bulunan kredi kartını alan sanığın bu kart ile harcama yapmaya çalıştığı sırada yakalandığı

iddiasına ilişkindir.

2.T.K İsimli kişinin, "Bir bayanın iş yerine gelerek kredi kartı kullanmak istediği, ancak kredi kartının bu kişiye değil ... isimli şahsa ait olduğu, bu nedenle kartı kullandırmadığı" yönündeki ihbarı üzerine sanığın yakalandığına ve adını Emel Ergüzel olarak bildirdiğine dair olay tutanağı dosyada mevcuttur.

3.T.K tanık olarak alınan ifadesinde "Sanığın daha önce de başkasına ait kart ile iş yerinden alışveriş yapmaya çalıştığını, o zaman şüphelenmediğini, sonra polislerin kendisinde görüntü istediğini, olay tarihinde sanık tekrar gelerek yine başka isimdeki bir kart ile alışveriş yapmaya çalışınca, sanığı hatırladığını ve polise haber verdiğini" beyan etmiştir.

IV. GEREKÇE

A.Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden

Mahkeme tarafından 29.06.2021 tarihli celsede savunması alınan sanığa öncesinde 5271 sayılı Kanun'un 147 inci maddesi ve 191 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (c) bendindeki yasal hakları okunarak bilgi verildiği ve sanığın savunma yapmak için süre ve avukat talep etmediğini beyan etmesi üzerine usule uygun olarak savunmasının alındığı, Cumhuriyet savcısının mütalaasına karşı savunması sorulan sanığın kendisine avukat tutmak için süre verilmesini istemesi üzerine sanığın talebi doğrultusunda karar verilerek duruşmanın, 16.06.2021 tarihine ertelendiği,

ancak sanığın bu celsede de "Avukatı ile yeni görüştüğünü" beyan ederek yeniden süre talep ettiği görülmekle, mahkemenin, kendisine verilen 3 aylık sürede avukat tutmayan sanığın, yargılamayı uzatmak kastı ile hareket ettiği kanaati ile talebinin reddine karar vermesinde ve yargılama dosyasında 5271 sayılı Kanun'un 150 nci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkralarında belirtilen zorunlu müdafii atanmasını gerektiren yasal bir zorunluluk da bulunmaması karşısında, sanığın avukatı olmaksızın yargılamaya devam ederek hüküm kurmasında herhangi bir usule aykırılık görülmemiştir.

Dosyadaki olgular itibari ile sanığın olay tarihinde aynı barda bulunduğu mağdurun çantasının içinden mağdura ait kimlik ve kredi kartını alarak bu kart ile tanık T.K isimli kişinin iş yerinden alışveriş yapmak istediği, sanıktan şüphelenen tanığın kimlik istemesi ve kimlikteki resmin sanığa benzemediğini görmesi üzerine kolluk birimine haber vererek sanığı yakalattığı anlaşılmakla, mahkemenin sübuta ve suç niteliğine ilişkin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

B.Diğer Yönlerden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının ve yaptırımın doğru biçimde belirlendiği ve hükümde hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR