Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/18037 K.2023/4035

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Yozgat Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 20.07.2018 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında iftira suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. Yozgat 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.10.2018 tarihli kararı ile sanık hakkında iftira suçundan beraat kararı verilmiştir.

3. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, duruşma açılarak verilen, 03.06.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılanın istinaf başvurusu kabul edilip, hüküm kaldırılarak, sanık hakkında iftira suçundan 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hapis cezasının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği, sanığın suç kastının bulunmadığına, şikayet hakkını kullandığına ve lehe indirimlerin uygulanmamasının hatalı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre, dava konusu olay, sanığın, 2004-2011 yılları arasında hükümlü olarak kaldığı Yozgat E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda infaz koruma memuru olarak görev yapan katılan hakkında Başbakanlık İletişim Merkezi'ne (BİMER) dilekçe yazarak ve 155 Polis imdat hattını arayarak, katılanın FETÖ (Fethullahçı Terör Örgütü) üyesi olduğunu iddia ederek, üye olmadığını bildiği halde katılan hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan soruşturma açılmasını sağlamak suretiyle iftira suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında beraat kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında iftira suçundan kurulan beraat kararının, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından kaldırılarak sanık hakkında iftira suçundan mahkumiyet hükmü kurulduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin sanığın resmi mercie başvuru tarihi olan 10.09.2016 tarihi yerine 26.03.2018 olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak değerlendirilmiştir. Sanık hakkında tekerrür uygulaması yapılırken, tekerrüre esas Yozgat 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2005/513 Esas, 2006/420 Karar sayılı ilamının, esas numarasının 2005 yerine sehven 2015 yılı olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiş ve bu durumun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Sanığın, katılan hakkındaki 155 Polis İmdat hattına yaptığı ihbara ilişkin tutanak içeriğine, aşamalardaki savunmalarına, katılanın aşamalardaki beyanlarına, katılan hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan başlatılan soruşturmada katılanın silahlı terör örgütüne üye olduğuna dair delil elde edilememesi nedeniyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar ve bu kararın içeriğine, yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre,

Bölge Adliye Mahkemesince sanığın hiç bir somut iddia ve delil olmadan infaz korumu memuru olarak görev yapan katılan hakkında adli soruşturması yapılmasına neden olmak suretiyle atılı suçu işlediği yönündeki değerlendirmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından, sanık müdafinin, sanığın suç kastının bulunmadığına, şikayet hakkını kullandığına ve lehe indirimlerin uygulanmamasının hatalı olduğuna ilişkin temyiz nedenlerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 03.06.2021 tarihli ve 2018/11504 Esas, 2021/2705 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,