Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/18113 K.2023/4204

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Antalya Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 26.04.2019 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında iftira suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır. 2. Antalya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.01.2020 tarihli kararı ile sanık hakkında iftira suçundan beraat kararı verilmiştir. 3. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, duruşma açılarak verilen, 22.04.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılanın istinaf başvurusu kabul edilip, hüküm kaldırılarak, sanık hakkında iftira suçundan hapis cezasından çevrilmek suretiyle 6000,00TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve adli para cezasının taksitler halinde ödenmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, suç kastının bulunmadığına, suçun unsurlarının oluşmadığına ve şikayet hakkını kullandığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre, dava konusu olay, sanığın, Antalya Cumhuriyet Başsavcılığı Terör ve Örgütlü Suçları Soruşturma Bürosu tarafından yürütülen 2016/49929 Soruşturma sayılı dosyasında tanık sıfatıyla alınan beyanında, kendisi Akdeniz Üniversitesi'nde 2009-2011 yılları arasında İhale Şube Müdürlüğü'nde sözleşmeli personel olarak çalışırken sanığın da aynı üniversitede idari ve mali işler daire başkanı olarak görev yaptığını, sanığın "fethullah gülen cemaati" içerisinde yer alan kişilerden olduğunu ve kendisini sohbetlere çağırdığını, ihalelerde bazı kişilerin isimlerini verip,

bu şahısların kendi cemaatinden olduğunu söyleyip kolaylık sağlamasını istediğini, bu isteğini kabul etmeyince katılan tarafından görev yerinin değiştirildiğini ifade etmesi sebebiyle üye olmadığını bildiği halde katılan hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan soruşturma açılmasını sağlamak suretiyle iftira suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1.İlk derece mahkemesince sanık hakkında beraat kararı verilmiştir. 2.Katılan hakkında, sanığın beyanı sonrası silahlı terör örgütüne üye olma silahlı terör örgütüne üye olma suçundan başlatılan soruşturmada sanığı beyanlarının soyut olduğu, somut vakıalara dayandırılmadığı, sanığın ihbarının katılan ile arasında meydana gelen iş uyuşmazlığından kaynaklandığı kanaatine varıldığı belirtilmek suretiyle ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk derece mahkemesince sanık hakkında iftira suçundan kurulan beraat kararının, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından kaldırılarak sanık hakkında iftira suçundan mahkumiyet hükmü kurulduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Sanığın, 16.08.2016 tarihinde Antalya Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından yürütülmekte olan 2016/49929 Soruşturma numaralı dosyasında tanık sıfatıyla verdiği ifadesinin içeriğine, aşamalardaki suçtan kurtulmaya yönelik, 16.08.2016 tarihli ifadesini kısmen inkara dönük savunmalarına, katılanın aşamalardaki beyanlarına, katılan hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan başlatılan soruşturmada ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar ve bu kararın içeriğine, yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre,

Bölge Adliye Mahkemesince sanığın eyleminin iftira suçunu oluşturduğu yönündeki değerlendirmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından, sanığın, suç kastının bulunmadığına, suçun unsurlarının oluşmadığına, şikayet hakkını kullandığına ve hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmemesinin haksız olduğuna ilişkin temyiz nedenlerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 22.04.2021 tarihli ve 2021/297 Esas, 2021/1056 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,