Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/18190 K.2022/2568

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, dosya içeriğine ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve taktirine göre sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Ceza Genel Kurulu'nun 03.04.2018 tarih ve 2017/853 Esas, 2018/135 Karar sayılı ilamı ve 09.02.2016 tarih ve 2014/71 Esas, 2016/42 Karar sayılı ilamı da gözetildiğinde; bozmadan önce verilen ve yalnızca sanık tarafından temyiz edilen. Diyarbakır Asliye Ceza Mahkemesinin 14.09 2006 tarihli kararı ile hükmedilen hapis cezasının ertelenmesine karar verildiği ve aleyhe temyiz olmaması nedeniyle CMUK.nın 326/son madde ve fıkrası uyarınca sanık lehine kazanılmış hak oluşturduğu görülmekle, son hükümde verilen hapis cezasının ertelenmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükme sonuç cezanın belirlendiği bölümden sonra gelmek üzere “1412 sayılı CMUK.nın 326/son maddesi uyarınca sanığın 10 ay hapis cezasının TCK.nın 51. maddesi gereğince ertelenmesine , sanığın ertelenen hürriyeti bağlayıcı cezası dikkate alınarak TCK'nın 51/3 maddesi uyarınca taktiren 1 YIL DENEME SÜRESİNE TABİ TUTULMASINA,