Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/18223 K.2022/13053

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü: Dairemizce benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.03.2018 gün, 2018/11-38 Esas, 2018/113 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere, 5271 sayılı CMK'nın 280/1-a ve 303/1-a maddeleri uyarınca, bölge adliye mahkemesi ceza dairesince, duruşma açılmaksızın, ilk derece mahkemesince verilen mahkumiyet kararı kaldırılmak suretiyle verilen ve hükmün niteliğini değiştiren “beraat”, "ret", “düşme” veya “ceza verilmesine yer olmadığına” ilişkin kararlara karşı temyiz kanun yolu açık olmakla, tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 06.10.2020 gün, 2019/7-84 Esas, 2020/399 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere, suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 2802 sayılı Kanun'un 5 ve 5235 sayılı Kanun'un 18. maddelerinde düzenlenen, sınırları açık ve net bir şekilde çizilmeyen gözetim ve denetim yetkisi adı altında Cumhuriyet Başsavcısı tarafından yapılacak işlemlerin kovuşturmaya yer olmadığına dair kararların hukuken sonuç doğurmasına bir etkisi olmayacağı, anılan gözetim ve denetim yetkisinin bir suç soruşturması sonucunda hangi kararın verilmesi gerektiği yönündeki emirleri veya kararın onanmasını/iade edilmesini kapsamayacağı,

kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın geçerlilik şartları arasında Cumhuriyet Başsavcısı tarafından anılan kararın onaylanması şeklinde bir işlemin bulunmadığı, Cumhuriyet Savcısı tarafından elektronik imza ile imzalanan kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın hiçbir onay işlemine gerek olmadan hukuken geçerli hâle geleceği, CMK’da açıkça düzenlenen şartlar gerçekleşmeden hukuken geçerli kovuşturmaya yer olmadığına dair karar kaldırılarak iddianame tanzim edilemeyeceği cihetle, bölge adliye mahkemesince verilen kararda isabetsizlik görülmemiştir.