Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/18245 K.2024/7632

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I.HUKUKİ SÜREÇ

1.Kastamonu Cumhuriyet Başsavcılığının 26.11.2018 tarihli iddianamesiyle; sanığın, halk arasında korku ve panik yaratmak amacıyla tehdit suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 213 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması, hak yoksunluklarının ve tekerrür hükümlerinin uygulanması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Kastamonu 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.12.2019 tarihli kararıyla; sanığın, 5237 sayılı Kanun'un 213 üncü maddesinin birinci fıkrası, 218 inci maddesi, aynı Kanun'un 29 uncu maddesi ve 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 10 ay 15 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluklarının uygulanmasına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

3. Kastamonu 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.12.2019 tarihli kararı sanık tarafından istinaf edilmiştir. Akabinde; Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 30.03.2021 tarihli ve 2020/60 Esas, 2021/589 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II.TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1.Dava konusu olay; sanığın, Facebook isimli sosyal medya hesabından "RİZE CUMHURİYET MEYDANINA ATATÜRK HEYKELİ HARİÇ HER NE DİKİLİRSE DİKİLSİN PATLATACAĞIMI KAMUOYUNA DUYURUYORUM" şeklinde paylaşımda bulunmak suretiyle atılı suçu işlediği iddiasına ilişkindir. 2. İlk derece mahkemesince; sanığın ikrarı, tutanaklar, açık kaynak araştırma raporu ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirilerek sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan mahkûmiyet hükmünde, yasal koşulları oluşmadığı halde 5237 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanığın, hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine dair temyiz isteminin incelenmesinde; UYAP ortamından yapılan araştırmada, Kastamonu 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/21 Esas, 2015/483 Karar sayılı dosyasında tehdit suçundan sanığın 5 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verilip kararın 27.01.2016 tarihinde kesinleştiği ve tekerrüre esas olduğu anlaşıldığından sanığın bu husustaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Oluş, tüm dosya kapsamı, sanığın paylaşımı kendisinin yaptığına dair ikrarı ile sanığın paylaşımı nedeniyle 8000 civarında kişinin sanığa tepki mesajları gönderdiği, sanık hakkında çok sayıda kişinin şikayeti üzerine soruşturma sürecinin başladığı hususları birlikte değerlendirildiğinde tehdit içerikli paylaşımıyla halk arasında korku ve panik yaratan sanığın mahkumiyetine karar verilmesinde ve uygulamasında eleştirilen husus dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 30.03.2021 tarihli ve 2020/60 Esas, 2021/589 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,