Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/18417 K.2023/3983

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Manisa Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, 2020/1161 Esas sayılı iddianamesi ile sanığın, suçluyu kayırma suçuna azmettirme suçundan cezalandırılması talep olunmuştur.

2. Manisa 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 2020/115 (E) ve 2021/62 (K) sayılı kararı ile sanığın atılı suçtan beraatine karar verilmiştir.

3. İlgili kararın Cumhuriyet savcısı tarafından istinaf edilmesi üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi'nin 2021/565 E., 2021/1674 K sayılı kararı sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan beraat hükmüne yönelik Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun kabulü ile, sanığın, suçluyu kayırma suçuna azmettirme suçundan 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin Temyiz Sebepleri Sanığın eylemi işlediğine dair somut delil olmamasına rağmen hakkında mahkumiyet kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, olay tarihinde alkollü bir şekilde araç kullanarak kazaya karışan sanığın, arkadaşı olan temyiz dışı sanık ...'dan aracı kendisinin kullandığı yönünde beyanda bulunmasını isteyerek ...'ı suçluyu kayırması için azmettirdiği iddiasına ilişkindir

IV. GEREKÇE

Sanık müdafiinin Temyiz İsteği Yönünden;

Dosyadaki olgular itibari ile, olay tarihinde 45 ** 139 plakalı aracın kazaya karıştığı, kolluk kuvvetinin olay yerinde yaptığı mülakatta temyiz dışı sanık ...'ın gelerek araç sürücüsünün kendisinin olduğunu söylediği, kolluk görevlilerinin durumdan şüphelenerek araştırmaya devam etmesi üzerine ...'ın "Asıl sürücünün sanık ... olduğunu ancak alkollü olduğu için kendisinden bu şekilde söylemesi için ricada bulunduğunu" belirttiği, olay tutanağı ve tutanak mümzilerinin beyanlarının da bu yönde olduğu,

nitekim olayın oluş biçimi dikkate alındığında ...'ın kendiliğinden gelip kazaya karışan aracı kendisinin kullandığını ifade etmesinin mümkün bulunmadığı, bu bağlamda sanık ...'nin suçluyu kayırmaya azmettirme suçunu işlediği ancak, trafik kazasını yapan kişi olarak beyanda bulunan ...'ın hakkında herhangi bir resmi belge düzenlenmeden kolluk kuvvetinin gerçekte aracı sanık ...'nin kullandığını tespit etmesi ve buna göre işlem yapması nedeniyle suçun teşebbüs aşamasında kaldığı anlaşılmakla, Bölge Adliye Mahkemesinin kararında hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi'nin 2021/565 E- 2021/1674 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,