Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/18522 K.2023/8461

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Şefaatli Cumhuriyet Başsavcılığının 02.08.2019 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 154 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır

2. Şefaatli Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.01.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 154 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrası (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca hapis cezasından çevrili 3000 TL ve doğrudan verilen 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 14.04.2021 tarihli kararı ile, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusun kabulü ile 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Düzeltilerek İstinaf Başvurusunun esastan reddine, sanığın 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrası (c) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olduğuna,... köyü 125 ada 10 numaralı parsel ile 123 ada 2 numaralı parsel arasında kalan köye ait yolun 88.28 metrekaresine bina yaparak tecavüz edildiğinin bilirkişi raporu ile belirlendiğine,atılı suçun mutlaka sanık tarafından işlenmesine gerek olmayıp sanığın tecavüzlü alanı kullanıyor olmasının yeterli olduğuna suçun temadi ettiğine kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay sanığın Şefaatli ilçesi ... köyü 125 ada 10 no'lu parsel ile 123 ada 2 no'lu parsel arasındaki yola 88,28 m² 'lik alana bina yapmak suretiyle tecavüzde bulunduğu iddiasına ilişkindir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Mahkemece yapılan keşif sonucu düzenlenen fen bilirkişisi raporuna göre suça konu evin 141,14 metrekare olduğu ve evin 88,28 metrekarelik kısmının yola tecavüzlü olduğunun tespit edildiği, inşaat bilirkişisi raporuna göre ise davaya konu olan taşınmazın köy yoluna 88,28 metrekare tecavüzlü olduğu ve tecavüzün halen devam ettiği, suça konu taşınmazı sanığın kullandığı anlaşıldığından sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Sanık savunması, köy muhtarının ve mahalli bilirkişilerinin beyanları dikkate alındığında köy yoluna tecavüzde bulunan evin yaklaşık 100 yıl kadar önce sanığın murisleri tarafından yapıldığı, miras olarak kendisine kalan bu evde sadece sanığın bir takım tadilatlar yaparak evi kullanmaya başladığı, çok eski zamanlarda yapılan bu evin köy yoluna tecavüz ettiğini, hakkında dava açılıp yapılan keşif ile bu durum tespit edilinceye kadar ki ana kadar sanığın bilmediği, bu durumu öğrendikten sonra evi kullanmaya devam etmesinin ancak hakkında açılabilecek ikinci bir soruşturmaya konu edilebileceği dikkate alınarak sanığın üzerine atılı bulunan hakkı olmayan yere tecavüz suçunun kast unsurunun oluşmadığı gerekçesiyle ilk derece mahkemesinin kaldırılmasına sanığın beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında köye ait yolu işgali nedeniyle 3091 sayılı Kanun'a aykırılıktan men kararı verildiği, taşınmazın bulunduğu köyden kadastronun geçtiği ve köyde bulunan taşınmazların tapulu olduğu bu nedenlerle sanığın kastının bulunmadığından söz edilemeyeceği, sanık savunması mahalli bilirkişi beyanları yapılan keşif alınan bilirkişi raporlarından sanığın kullanımında bulunan evin ... köyü 125 ada 10 numaralı parsel ile 123 ada 2 numaralı parsel arasında bulunan köy yolunun 88.28 metrekaresine tecavüz ettiğinin belirlendiği anlaşılmakla sanığın mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

Anayasa Mahkemesi'nin, 02.08.2022 gün ve 31911 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 21.04.2022 gün ve 2020/87 Esas, 2022/44 sayılı kararı ile; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'na 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle eklenen geçici 5. maddenin (d) bendinde yer alan "...kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış..." ibaresinin "...seri muhakeme usulü..." yönünden Anayasaya aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmiş olması ve yargılama konusu suçun seri muhakeme usulüne tabi olması karşısında, sanık hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 250. maddesinde düzenlenen seri muhakeme usulünün uygulanabilmesi için yerel mahkemece dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığı'na tevdi edilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle karar hukuka aykırı bulunmuştır.

V. KARAR