Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/18570 K.2023/4076

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kilis Cumhuriyet Başsavcılığının 20.06.2019 tarihli iddianamesiyle sanığın iftira suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. 2. Kilis 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.07.2019 tarihli kararıyla sanığın iftira suçundan 1 yıl 15 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. 3. Kararın sanık vasisi tarafından istinaf edilmesi üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 16.02.2021 tarihli kararıyla sanık hakkındaki mahkûmiyet hükmü kaldırılarak; sanığın beraatine hükmedilmek suretiyle düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi sanık hakkında iftira suçundan aksi halde yalan tanıklık suçundan mahkûmiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay sanığın asılsız olarak mağdurlar ... ve ... hakkında kendisine yönelik tehdit ve kasten yaralama suçundan ihbarda bulunarak iftira suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın ihbarı nedeniyle mağdurlar hakkında açılan davanın yargılaması sırasında sanığın mağdurların kendisine karşı tehdit ve yaralama suçlarını işlemediğine, sinirle ihbarda bulunduğuna dair kabulü gözetilerek mahkûmiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkındaki yaralama nedenli doktor raporu gözetilerek sanığın mağdurlar hakkındaki yaralama sırasındaki ifade değişikliğinin mağdurları yargılamadan kurtarmak amaçlı olduğu kabul edilerek beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Oluş, tüm dosya kapsamı ve Kilis 2. Aliye Ceza Mahkemesinin suç duyurusu bir bütün olarak değerlendirildiğinde; sanığın mağdurlar ... ve ... hakkında tehdit ve kasten yaralama suçundan ihbarı nedeniyle ... ve ... hakkında tehdit ve kasten yaralama suçundan yapılan yargılamanın 12.06.2019 tarihli duruşmasında sanığın mağdur olarak alınan ifadesinde; ... ve ...'nun kendisini yaralamadığını ve tehdit etmediğini sinirlendiği için haklarında ihbarda bulunduğunu beyanı üzerine adı geçenlerin beraatine ve sanık ... hakkında iftira suçundan suç duyurusunda bulunulmasına karar verildiği anlaşılan olayda;

sanığın katılanlar hakkında ihbarda bulunduğu tarihli adli tıp raporunda basit tıbbi müdahaleyle giderilebilir şekilde yaralandığının tespiti nedeniyle sanığın mağdurları yargılamadan kurtarmak amacıyla beyanını değiştirmesi ihtimali gözetildiğinde iftira suçunu işleyip işlemediği hususunda şüphe hasıl olduğundan "şüpheden sanık yararlanır ilkesi" de gözetilerek beraatine karar verilmesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 16.02.2021 tarihli kararında Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,