Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/18616 K.2024/8090

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Alaşehir Cumhuriyet Başsavcılığının 11.03.2019 tarihli iddianamesiyle; sanığın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 216 ncı maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen halkı kin ve düşmanlığa alenen tahrik etme suçundan cezalandırılması ve hak yoksunluklarının uygulanması istemiyle kamu davası açılmıştır. B. Alaşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.09.2019 tarihli kararıyla; (ek savunma hakkı tanınarak) sanığın, 5237 sayılı Kanun'un 214 üncü maddesinin birinci fıkrası, 218 inci maddesi ve 62 nci maddesi uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hapis cezasının aynı Kanun'un 51 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ertelenmesine karar verilmiştir.

C. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin 08.03.2021 tarihli ve 2019/4410 Esas, 2021/616 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz istemi; eksik araştırma yapıldığına ve delillerin yeterince tartışılmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Dava konusu olay; sanığın, 16.07.2016 tarihinde Facebook isimli sosyal medya hesabından "Ben kendi ülkemde huzurlu bir şekilde yaşayamıyorsam, bu ülkenin başındakiler görevini yerine getiremiyor demektir. Görevini yapmayan birinin iktidardan indirmek için gerekirse Darbe'de yapılmalı, halkta ayaklanmalı, bu ülke kolay kazanılmadı, kolay kolay vermeye de niyetimiz YOK" şeklinde paylaşım yapmak suretiyle atılı suçu işlediği iddiasına ilişkindir.

2. Yapılan kovuşturma neticesinde toplanan deliller, sanığın savunmaları, Manisa İl Emniyet Müdürlüğünce düzenlenen Siber Suçlarla mücadele şube müdürlüğünün araştırma raporu ile tüm dosya kapsamı bütün olarak değerlendirilerek suç işlemeye tahrik suçundan sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, hükümde isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Tebliğnamede suç tarihinin "16.07.2016" tarihi yerine sehven "01.01.2018" tarihi olarak; suç adının ise "suç işlemeye tahrik" yerine "halkı kin ve düşmanlığa alenen tahrik etme" olarak yazıldığı tespit edilerek inceleme yapılmıştır.

B. Oluş, tüm dosya kapsamı ve sanığın alkollü iken "olay ve olgular" bölümünde detaylandırılan paylaşımı yapmış olabileceğine dair tevilli ikrarı birlikte değerlendirilmiştir. Bu cihetle; Ülkemizde 15 Temmuz FETÖ darbe girişiminin yaşandığı tarihten sadece iki gün sonraki bir dönemde sanığın özellikle "Görevini yapmayan birini iktidardan indirmek için gerekirse Darbe'de yapılmalı, halkta ayaklanmalı.." şeklindeki ifadelerinin suç işlemeye tahrik etme suçunu oluşturduğu anlaşıldığından mahkumiyetine karar verilmesinde ve uygulamada hukuka aykırılık bulunmamıştır.

C. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımlarının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazları da reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin 08.03.2021 tarihli ve 2019/4410 Esas, 2021/616 Karar sayılı kararında sanık müdafince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,