Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/18649 K.2022/4164

1-24.03.1996 doğumlu olup, suç tarihinde 15-18 yaş grubu aralığında bulunan mağdurenin kendi rızasıyla sanık ... ile ormanlık alandaki barakaya gittiği mağdurenin rızası dışında sanık ile cinsel ilişkide bulunduğu ardından diğer sanık ...'in de barakaya geldiği ve mağdurenin rızasıyla sanık ... ile ilişkiye girdiği,

mağdurenin ''kapı kilitli olduğundan dışarı çıkamadık, ev yüksekte kaldığından da camdan çıkamadım'' şeklinde beyanına karşın barakanın dosyada mevcut fotoğraflardan derme çatma ve tek katlı olduğu gözönüne alındığında mağdurenin cebir ve tehdit ile alıkonulduğuna ilişkin yeterli delil bulunmadığının anlaşılması karşısında sanıkların eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 234/3. maddesinde düzenlenen çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraatlerine karar verilmesi,

2- 5237 sayılı TCK'nın 234/3. maddesinde düzenlenen çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçunun 5560 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi uyarınca uzlaşma kapsamında kalması nedeniyle ceza muhakemesi şartı olan uzlaşma hükümlerinin uygulanması zorunlu olduğundan, öncelikle uzlaşma girişiminde bulunularak sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,