Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/18666 K.2023/7450

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Çorum Cumhuriyet Başsavcılığının 29.02.2020 tarihli iddianamesi ile, sanığın infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma suçundan cezalandırılması talep olunmuştur.

2. Çorum 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.12.2020 tarihli kararı ile, sanığın atılı suçtan 10 ay hapis cezası ile mahkumiyetine ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine çektirilmesine karar verilmiştir.

3. İlgili kararın Cumhuriyet Savcısı ve sanık tarafından istinaf edilmesi üzerine, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 13.10.2021 tarihli kararı ile, duruşmalı incelemede, ilk derece mahkemesinin mahkumiyet hükmü kaldırılarak, 1 yıl 8 ay hapis cezası ile mahkumiyetine ve cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; lehe hükümlerin uygulanmadığına ve eksik araştırmaya ilişkindir.

III. OLAYLAR VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın, hükümlü olarak kaldığı Ceza İnfaz Kurumu odasında yapılan aramada, 2 numaralı kabinden, sanığa ait eşyalar arasından ele geçirilen, pilot kaleme, ucu sivriltilmiş metal eklenmek suretiyle oluşturulan şiş/tığ nedeniyle infaz kurumuna yasak eşya soktuğu iddiasına ilişkindir.

2. 24.12.2019 tarihli kısmi arama tutanağında, sanığa ait 2 numaralı kabinde, eşyalarının arasında 13-14 cm uzunluğunda şiş bulunduğu yazılıdır.

3. Sanık hakkında, Çorum L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Disiplin Kurulu Başkanlığının 02.02.2020 tarihli kararı ile, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 44 üncü madde üçüncü fıkra (g) bendi gereğince 11 gün hücreye koyma cezası verilmiştir.

4. 28.02.2020 tarihli raporda, kabza uzunluğu 10 cm, namlu uzunluğu 5 cm olan materyalin, pilot kalem sapının eritilerek sivri uçlu demirin sabitlenmesi suretiyle oluşturulmuş el yapımı şiş olduğu, delici ve kesici niteliği haiz olup, saldırı ve savunma amaçlı kullanıma elverişli olduğu bildirilmiştir.

5. Dosya içerisindeki fotoğraflardan, sanıktan ele geçen ve bilirkişi raporunda tarifi yapılan malzemenin tığ ucu gibi bir uca sahip olduğu görülmüştür.

6. Sanık savunmasında, suç konusu tığın daha önce kantinde satıldığını, boncuk işlerinde kullandığını beyan ederek suçlamayı inkar etmiştir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın eylemi sabit görülerek mahkumiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin kabulü

İlk Derece Mahkemesince kurulan hüküm, ceza miktarı ve tekerrür hükümlerinin tatbiki yönünden isabetli görülmemiş, karar kaldırılarak yeniden mahkumiyet hükmü tesis edilmiştir.

IV. GEREKÇE

Çorum L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunan sanığın, kalmış olduğu odada yapılan aramada, kendisine ait kabinde, pilot kalem sapının eritilerek sivri uçlu demirin sabitlenmesi suretiyle oluşturulmuş el yapımı şiş/tığ ele geçirildiği anlaşılan olayda, dosya içerisinde mevcut rapor ve fotoğraflara göre; tetkik konusu aletin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 6/1.f-3 maddesinde belirtilen "saldırı ve savunma amacıyla yapılmış olmasa bile fiilen saldırı ve savunmada kullanılan diğer şeyler" tabirine uygun olarak değerlendirilmiş olması,

rapor içeriğinin alanında uzman bir bilirkişi tarafından, denetime açık ve yeterli şekilde düzenlenmesi, cezanın miktarı ve sanığın tekerrüre esas 3 aydan fazla ceza mahkumiyetine dair adli sicil kaydının bulunması nedenleriyle, 5237 sayılı Kanun'un 50 nci, 51 inci ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231 inci maddelerinin uygulanmasının yasal olarak imkansız olması karşısında.

Bölge Adliye mahkemesince verilen hükümde hukuka aykırılık bulunmamış ve sanığın temyiz itirazları reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 13.10.2021 tarihli kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,