Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/18867 K.2023/10138

Silivri 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.06.2020 tarihli kararı ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan mahkumiyet hükmünün istinaf edilmeksizin 04.09.2020 kesinleştiği anlaşılmıştır. Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 26.10.2021 tarihli ve 2021/18276 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 24.11.2021 tarihli ve KYB-2021/132653 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 24.11.2021 tarihli ve KYB-2021/132653 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Somut dosya kapsamında, sanığın mahkûmiyetine konu suçun, 5271 sayılı Kanun'un 251. maddesi gereğince basit yargılama usulüne tâbi olduğu ve atılı eylemlere ilişkin yürütülen soruşturmalar neticesinde Silivri Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 19/02/2020 tarihli ve 2020/2223 soruşturma sayılı iddianamenin, 12/06/2020 tarihinde Silivri 3. Asliye Ceza Mahkemesince kabul edilmesi ile.

Silivri Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 19/02/2020 tarihli ve 2020/1977 soruşturma sayılı iddianamenin ise 03/03/2020 tarihinde Silivri 6. Asliye Ceza Mahkemesince kabul edilmesi ile kovuşturma evresine geçildiği, Silivri 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2020/89 esas sayılı dosyası 25/06/2020 tarihinde inceleme konusu Silivri 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 2020/92 esas sayılı dosyası ile birleştirildiği,

Mahkemesince tensiple birlikte basit yargılama usulünün uygulanıp uygulanmayacağı hususunda değerlendirme yapılması zorunluluğunun bulunduğu halde, yargılama aşamasında basit yargılama usulünün uygulanıp uygulanmayacağı hususunda bir değerlendirme yapılmadığı, basit yargılama usulünün sanık lehine olduğu, anılan nedenlerle yargılama aşamasında basit yargılama usulünün uygulanıp uygulanmayacağı değerlendirilmeden sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmesinde isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. Dosya kapsamına göre ;sanık hakkında Silivri Cumhuriyet Başsavcılığının 19.02.2020 tarihli iki ayrı iddianamesi ile suç tarihleri 10.02.2020 ile 17.02.2020 olan hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan cezalandırılması talepli kamu davasının açıldığı, yargılamanın birleştirme kararı verilip birlikte yürütüldüğü, dosya içeriğinde ceza infaz kurumu tarafından tanzim edilen suç tarihlerine ait iki adet firar tutanağı olduğu.

UYAP kaydına göre ise sanığın 16.02.2020 giriş ve 17.02.2020 çıkış tarihli cezaevi kaydının olduğu hükümlü veya tutuklunun kaçması suçunun kesintisiz suçlardan olması, sanığın 10.02.2020 tarihli eyleminden sonra tekrar ceza infaz kurumuna alınması ile fiili kesintinin olduğu bu sebeple sanığın iki ayrı eyleminin olduğu ve iki kez cezalandırılması gerektiği,

sanığı 10.02.2020 tarihli eyleminden sonra ise kendiliğinden teslim olup olmadığının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 293 üncü maddesinin uygulanma ihtimaline binaen araştırılması gerektiği ve atılı suç yönünden 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin uygulanma imkanının olmadığı hususu gözetilmeden yazılı şekilde karar verildiği anlaşılmıştır.

2. İnceleme konusu hüküm hakkında belirlenen husus yönünden de kanun yararına bozma isteminde bulunulup bulunulmayacağına ilişkin Adalet Bakanlığından görüş istenilmesine karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR