Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/18908 K.2024/64

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Çaycuma Cumhuriyet Başsavcılığının 15.11.2017 tarihli iddianamesi ile sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan dava açılmıştır. 2.Çaycuma 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.02.2020 tarihli kararı ile sanık ... hakkında atılı suçtan mahkumiyet, sanık ... hakkında ise, beraat kararı verilmiştir.

3.Sanık ... ve ilgili Bakanlık vekilinin istinaf talebi üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesi'nin 26.02.2021 tarihli kararı ile sanıkların mahkumiyetlerine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıklar ... ve ...'nın temyiz istekleri, suçun unsurlarının oluşmadığına ve haklarında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1-Dava konusu olay, sanık ...'nın eşinin akrabası olan 15 yaşındaki mağdur çocuğu, arkadaşı ile dolaştığı sırada yanına giderek kolundan tutup sanık ...'nın kullandığı araca bindirdiği, bir süre araçla dolaştıktan sonra mağdur çocuğun bırakılması konusunda yapılan ikna çalışmaları üzerine mağdur çocuğun serbest bırakıldığı iddiasına ilişkindir. 2-Görevlilerce düzenlenen 21.06.2016 tarihli tutanak içeriğinden, soruşturma başladıktan sonra sanıkların mağdur çocuğu serbest bıraktıkları anlaşılmıştır. 3-Sanıklar ... ve ..., tevil yollu ikrar içeren savunmada bulunmuşlardır.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanık ...'nın, katılana karşı cebir ve tehdit kullanmadan atılı suçu işlediği gerekçesiyle sanık hakkında mahkumiyet kararı, sanık ...'nın ise, üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olmadığı gerekçesiyle beraat kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İştirak halinde eylemlerini gerçekleştiren sanıkların, cebir, tehdit ve hile kullanmak suretiyle atılı suçu işledikleri gerekçesiyle mahkumiyetlerine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Olaylar ve olgular bölümünde belirtilen hususlar ile dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, atılı suçun sanıklar tarafından işlendiğine yönelik Mahkemenin suçun sübutu ve kabulünde isabetsizlik görülmemiş olup yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıklar ... ve ...'nın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 26.02.2021 tarihli kararına yönelik sanıklar ... ve ... tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,