Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/2217 K.2023/309

Sanıklar hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ordu Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 07.11.2014 tarihli iddianamesiyle sanıklar hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 154 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılmaları istemiyle dava açılmıştır. 2. Ordu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.03.2016 tarihli kararı ile sanıklar hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca beraat kararları verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanın temyiz istemi şikayetinin 1 numaralı parsel yönünden devam etmesine karşın şikayetinden vazgeçmiş gibi beraat kararı verilmesinin usul yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanık ...'ın katılanın taşınmazına sınır boyunca dikenli tel çekerek katılana ait taşınmazlara tecavüz ettiği,

Sanık ...'ında, katılanın şikayetinde belirttiği fındık bahçesi olan parselleri kullanarak tecavüz ettiği iddiasına ilişkindir.

2. Katılan 1,4,7,12 numaralı parsellerin kendisine ait olup sanık ...'ın, taşınmazının sınırları genişletmek suretiyle söz konusu taşınmazlarına tecavüz ettiğini, 2 numaralı parselinin tamamını da ... ... ve eşinin kullanarak tecavüz ettiğini bildirerek şikayetçi olmuş, 1,2,4,7 ve 12 numaralı parsellerin tapu kayıtları dosya arasına alınmıştır.,

Katılan soruşturma aşamasında sadece ... ve ... hakkında şikayetçi olduğunu bildirmiştir.

3. Kolluk olay yeri incelemesinde basit kroki çizmiş ve ... mevkiindeki 1 ve 4 numaralı parsellerde yapılan inceleme de ...'ın sınırının tepenin alt tarafında bulunan set şeklindeki yükseklikten geçmesi gerekirken tepenin üzerinden geçirildiği ve sınır boyunca dikenli tel çekilmiş olduğuna, Topluca mahallesinden ... mahallesine giden yol üzerindeki soğukkuyu mevkiindeki arazinin tamamının ... tarafından kullanıldığına dair tutanak tutulmuştur.

4. Katılan 29.01.2015 tarihli dilekçeyle tecavüze konu parsellerin 1 ve 12 numaralı parseller olduğunu bildirmiştir.

5. Katılan 30.04.2015 tarihli celsede 1 nolu parsel yönünden şikayetçi olduğunu bildirmiştir.

6. Sanık ... kendisine ait taşınmazı kullandığı beyan etmiş, sanık müdafii, sanığın suça konu taşınmazda hisse sahibi olup fiili taksimin yapılmadığını beyan etmiştir.

7. Sanığın 1 numaralı parselde hissedar olduğu görülmüştür.

IV. GEREKÇE

1. Sanık ... yönünden verilen hükmün incelenmesinde;

Suça konu (1) numaralı parsel müşterek mülkiyete tabi olup sanık ...'ın da bu parselde hissedar olduğu, taşınmazda fiili taksim yapılmadığı taraflar arasındaki ihtilafın hukuki mahiyette olduğu anlaşılmakla mahkemece verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılanın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

2. Sanık ... yönünden verilen hükmün incelenmesinde;

Mahallinde teknik ve mahalli bilirkişiler eşliğinde keşif yapılarak şikayete konu olan (1) numaralı parselin sanık tarafından kullanılıp kullanılmadığı, kullanımın bir hakka dayanıp dayanmadığı tespit edilip sonucuna göre bir hüküm kurulması gerekirken eksik araştırmayla beraat kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

1.Gerekçe bölümünde (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle Ordu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.03.2016 tarihli kararında katılan tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılanın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

2.Gerekçe bölümünde (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle Ordu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.03.2016 tarihli kararına yönelik katılanın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,