Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/2701 K.2023/458

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Nurdağı Cumhuriyet Başsavcılığının 16.10.2015 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 154 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddeleri, 125 ... maddesinin birinci ve dördüncü fıkrası,106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi uyarınca cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. Nurdağı Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.02.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 154 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkrası,51 ... maddesinin birinci, üçüncü, altıncı, yedinci, sekizinci maddeleri uyarınca 5 Ay hapis 500,00 TL Adli para cezası cezası ile cezalandırılmasına, erteleme ve 1 yıl denetime karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi suça konu taşınmaza hiçbir müdahalesinin olmadığına , taşınmazın çevresinde adına kayıtlı taşınmaz bulunmadığı gibi kiralamış olduğu taşınmaz bulunmadığına, ayrıca hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmemesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay sanığın katılanın kiralamış olduğu 590 numaralı parsele hiçbir hakka dayanmadan buğday ekerek tecavüz ettiği iddiasına ilişkindir.

2. Suça konu taşınmaz maliki ... vekilinin ve katılanın Cumhuriyet savcılığına şikayet dilekçesi vermesi üzerine, kolluk görevlileri olay yerinde inceleme yapmış tarlanın bir kısmının boş olup 35.000 metrekaresinin buğday ekilip biçildiğini belirtir tutanak tutmuştur.

3. Katılan 590 numaralı parselin eniştesi ...'a ait olup kendisine kiraya verildiğini taşınmazı ekime hazır hale getirmek için taşınmaz başına gittiğinde buğday ekili olduğunu gördüğünü kimin ektiğini öğrenmek için köy muhtarını aradığını ... köyünden ... ve ... isimli kişilerin ektiğini söylediğini Gazi isimli şahsın yanına gelip taşınmazın kendilerine ait olup buğdayı kendisinin ektiğini söyleyip kendisini ölümle tehdit ettiğini beyan etmiştir. 5271 sayılı Kanun'un 253 ve 254. maddeleri gereğince taraflar uzlaşmamıştır.

4. Mahkemece keşif yapılmış alınan teknik bilirkişi raporunda 590 numaralı parselin 26.000 metrekaresinin üzerinde buğday anızı bulunduğu, 8768 metrekaresinin sürülüp ekildiği bildirilmiştir.

5. Dinlenen tanıklar H.A. ve Ö.K. 590 numaralı taşınmazın ...'ün babasına ait olarak bildiklerini, tanık A.G.'ye gösterilen taşınmazın sanığın yiğeni olan H.Ö.'nün babası M.Ö.ye' e ait olarak bildiğini, buğday ekilerek tecavüz edilen alanında bu şahsa ait olduğunu bildiğini, katılan kendisini aradığında taşınmazı kimin ektiğini bilmediğini söylediğini beyan etmiştir.

6. Diğer sanık ... taşınmazı 3 yıl önce ektiğini sonradan ekmediğini kimin ektiğini bilmediğini beyan etmiştir.

7. Sanık ... soruşturmadaki savunmasında kendisinin yiğeni olan H.Ö.' nün arazisini ektiğini, katılanın arazisinin boş olduğunu hatta ekerken ihtilaf olmasın diye taşınmazın bir kısmını boş bıraktığınu beyan etmiş, kovuşturma aşamasındaki savunmasında ne suça konu alana nede başka bir alana kesinlikle ekim yapmadığını beyan etmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın katılana taşınmaz başında söz konusu taşınmazın kendilerine ait olduğunu söylemesi, ilk savunmasında suça konu taşınmazın bitişiğindeki yiğenine ait taşınmazı ekip biçtiğini beyan etmesi, keşifte dinlenen tanıkların suça konu taşınmazı sanığın yiğenine ait olarak bildiklerini beyan etmeleri,

suça konu 590 numaralı parselin suç tarihinde ekili olması hususları hep birlikte değerlendirildiğinde mahkemenin kabulünde isabetsizlik bulunmadığı ve sanığın suç nedeniyle oluşan zararı gidermediği anlaşılmakla kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR