Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/2985 K.2022/4764

Korku, kaygı veya panik yaratabilecek şekilde silahla ateş etme suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 170/1-c, 62/1 ve 52. maddeleri gereğince 3.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Mustafakemalpaşa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 30/06/2020 tarihli ve 2019/232 Esas, 2020/178 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre, somut olayda bir akaryakıt istasyonunda müşteki ... ile sanık arasında yaşanan münakaşa sonrasında sanığın evinden aldığı tüfeği havaya doğru ateş ederken müşteki ...'in tüfeği almak için müdahale ettiği sırada hayati tehlike geçirecek şekilde yaralanması şeklinde gerçekleşen olaya ilişkin Mustafakemalpaşa Cumhuriyet Başsavcılığınca yürütülen soruşturma sonunda ayırma kararı verilerek,

Mustafakemalpaşa Cumhuriyet Başsavcılığının 30/05/2019 tarihli ve 2019/1245 soruşturma, 2019/719 Esas, 2019/711 sayılı iddianamesi ile taksirle bir kişinin yaralanmasına neden olmak suçundan ve Mustafakemalpaşa Cumhuriyet Başsavcılığının 15/05/2019 tarihli ve 2019/1264 soruşturma, 2019/560 Esas, 2019/555 sayılı iddianamesi ile korku, kaygı veya panik yaratabilecek şekilde silahla ateş etme suçundan olmak üzere ayrı ayrı kamu davası açıldığı,

taksirle bir kişinin yaralanmasına neden olmak suçundan yapılan yargılama sonucunda Mustafakemalpaşa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 25/02/2020 tarihli ve 2019/300 Esas, 2020/81 sayılı kararıyla sanığın işlediği suçun kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturabileceği ve bu nedenle dosyadaki delillerin üst dereceli mahkemece değerlendirilmesi gerektiğinden bahisle görevsizlik kararı verilmesini müteakip, davanın Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2020/96 esasına kaydedildiği ve halen derdest bulunduğu,

korku, kaygı veya panik yaratabilecek şekilde silahla ateş etme suçundan açılan kamu davası sonucunda ise Mustafakemalpaşa 1. Asliye Mahkemesinin 30/06/2020 tarihli incelemeye konu kararıyla sanığın mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmakla, 5237 sayılı Kanun'un 44. maddesinde "İşlediği bir fiil ile birden fazla farklı suçun oluşmasına sebebiyet veren kişi, bunlardan en ağır cezayı gerektiren suçtan dolayı cezalandırılır" şeklindeki düzenlemeye nazaran, her iki davanın birleştirilerek sanığın hukukî durumunun tayin ve tespiti gerekirken,

ayrı ayrı yargılama yapılarak yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 13.11.2020 gün ve 13023 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 07.01.2021 gün ve KYB/2020-108893 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya kapsamına göre sanık ...’ın katılan ... ile yaşadığı tartışma sırasında tüfekle havaya ateş ettiği, katılan Şaban’ın sanık ...'ın elinden tüfeği almak istediği sırada silahın ateş alması sonucu yaralandığı,bu olaya ilişkin Mustafakemalpaşa Cumhuriyet Başsavcılığının 2018/4619 soruşturma sayılı dosyası üzerinden yürütülen soruşturma kapsamında sanığın eyleminin genel güvenliği kasten tehlikeye sokma ve taksirle yaralama suçunu oluşturduğu değerlendirilerek dosyanın tefrik edildiği ve her iki soruşturmanın ayrı birer esasa kaydedildiği taksirle bir kişinin yaralanmasına neden olma suçuna ilişkin Mustafakemalpaşa 1. Asliye Ceza

Mahkemesine kamu davası açıldığı, Mustafakemalpaşa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/300 Esas 2020/81 Karar sayılı görevsizlik kararı ile sanığın eylemlerinin kasten öldürme suçunu oluşturabileceği gerekçesiyle Bursa Nöbetçi Ağır Ceza Mahkemesine hitaben görevsizlik kararı verildiği ve bu karar üzerine söz konusu eyleme ilişkin hali hazırda Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2020/96 Esas sayılı dosyası kapsamında yargılamanın derdest olduğu,

mevcut kovuşturma dosyası kapsamında ise, sanığın olay sırasında birden fazla kez havaya ateş etmesi eylemi nedeniyle üzerine atılı genel güvenliği kasten tehlikeye sokma suçu sabit görülmekle TCK 170/1-c, 62, 52/2-4 maddeleri uyarınca neticeten sanığın 3,000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, bu kararın istinaf edilmeksizin 17.07.2020 tarihinde kesinleştiği anlaşılmış ise de;

TCK.nın 44. maddesinde düzenlenen fikri içtima kuralı gereğince bir fiil ile birden farklı suçun oluşmasına sebebiyet veren sanığın meydana gelen en ağır cezayı gerektiren suçtan dolayı cezalandırılacağı gözetilerek her iki dava dosyasının birleştirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi,