Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/2999 K.2022/5297

6136 sayılı Ateşli Silâhlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'a muhalefet suçundan sanık ...'in anılan Kanun’un 15/4. maddesi uyarınca 1 ay hapis ve aynı suçtan sanık ...'in, aynı Kanun’un 15/4. maddesi gereğince 2 ay hapis cezasıyla cezalandırılmalarına dair Bafra 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/12/2019 tarihli ve 2017/912 esas, 2019/830 sayılı kararını kapsayan dosyası ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre, Bafra 1. Asliye Ceza Mahkemesince sanıkların mahkumiyetlerine karar verilmiş ise de, 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun’un 15/4. maddesinde tanımlanan suçun tehlike suçu olması ve "taşınması ve bulundurulması yasak olmayan bıçak ve diğer aletlerin bir suçta kullanılmaksızın sırf saldırı amacıyla taşınması halinde oluşacağının" belirtilmesi karşısında,

anılan Kanun'un 4. maddesi kapsamında yasak niteliği haiz bıçaklardan olmadığı Emniyet Genel Müdürlüğü Samsun Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü'nün 20/12/2016 tarihli ve BLS-16-05154 numaralı uzmanlık raporuyla tespit edilen suça konu bıçakların, kasten yaralama ve kasten adam öldürme suçlarında kullanıldıklarının Bafra Ağır Ceza Mahkemesinin 05/04/2017 tarihli ve 2017/11 esas, 2017/62 sayılı kararıyla sabit olduğu, anılan kararla sanık ...'in kasten adam öldürme ve yaralama suçlarından, diğer sanık ...'in ise kasten adam öldürme suçundan mahkumiyetine karar verildiği,

kararın Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 16/10/2017 tarihli ve 2017/979 esas, 2017/1524 sayılı kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilerek kesinleştiği, aynı olaya ilişkin sanıklar hakkında ayrıca 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan incelemeye konu davanın açıldığı anlaşılmakla, "sırf saldırıda kullanmak amacıyla taşıma" suçunun unsurunun somut olayda oluşmadığı cihetle,

sanıkların kasten yaralama ve kasten adam öldürme suçlarından mahkumiyetlerine karar verilmiş olması karşısında ayrıca 6136 sayılı Kanun'un 15/4. maddesi uyarınca cezalandırılamayacağı gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 27.11.2020 gün ve 2020-5216 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 07.01.2021 gün ve KYB - 2020/108852 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

6136 sayılı Yasanın 15/4. maddesinde tanımlanan suçun tehlike suçu olması ve “taşınması ve bulundurulması yasak olmayan bıçak ve diğer aletlerin bir suçta kullanılmaksızın sırf saldırı amacıyla taşınması halinde oluşacağının” belirtilmesi karşısında,

anılan Kanun'un 4. maddesi kapsamında yasak niteliği haiz bıçaklardan olmadığı Emniyet Genel Müdürlüğü Samsun Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü'nün 20/12/2016 tarihli ve BLS-16-05154 numaralı uzmanlık raporuyla tespit edilen suça konu bıçakların kasten öldürme ve yaralama suçunda kullanıldığı ve hükümlünün kasten yaralama ve kasten adam öldürme suçlarından Bafra Ağır Ceza Mahkemesinin 05.04.2017 tarihli ve 2017/11 Esas,

2017/62 sayılı Kararıyla mahkum olduğu ve kararların kesinleştiği anlaşıldığından "sırf saldırıda kullanmak amacıyla taşıma" suçunun unsurunun oluşmadığı bu nedenle ayrıca 6136 sayılı Yasanın 15/4. maddesi uyarınca cezalandırılamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,