Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/3555 K.2023/1991

Sanık hakkında mağdur ...'e karşı kasten yaralama suçundan, neticeten hükmolunan 2.240,00 TL adlî para cezasına ilişkin mahkûmiyet kararının tür ve miktarı itibarıyla 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmıştır.

Sanık hakkında diğer suçtan kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Suruç Cumhuriyet Başsavcılığının 08.03.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan, 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'un (6136 sayılı Kanun) 13 üncü maddesinin birinci fıkrası, kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 35 inci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 54 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması talebi ile dava açılmıştır.

2. Suruç Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.09.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında,

a. 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan, 6136 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 6.000,00 TL ve 500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,

b. Kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 35 inci maddesi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 54 üncü maddesi uyarınca 2.240,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve adli emanetin 2015/106 sırasında kayıtlı tabanca ve eklerinin müsaderesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, 1. Kararın kendisini mağdur ettiğine, 2. Hakkında tayin olunan adli para cezalarını ödeme imkanının bulunmadığına, Ve somut bir nedene dayanmayan diğer temyiz itirazlarına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay; sanığın, oğlu müşteki sanık ... ile resmi nikah bulunmaksızın birlikte yaşadığı mağdure Aynur arasında yaşanan kavga sırasında, evde bulunan silahını alıp olay yerine geldikten sonra, mağdur ...'i hedef alarak ateş ettiği sırada, yapılan müdahale üzerine müşteki sanık ...'i yaralamasına ilişkindir.

2. Suruç Devlet Hastanesinin 01.03.2015 tarihli raporlarında, müşteki sanık ...'in mevcut yaralanmasının basit tıbbi müdahaleyle giderilebilir nitelikte olmadığı bildirilmiştir. Aynı hastane tarafından mağdur ... hakkında düzenlenen raporda ise, mağdurun yaralanmasının basit tıbbi müdahaleyle giderilebilir olduğu bildirilmiştir.

3. Suruç İlçe Emniyet Müdürlüğü Olay Yeri İnceleme ve Kimlik Tespit Büro Amirliği tarafından düzenlenen olay yeri inceleme raporu dava dosyasında mevcuttur.

4. Kolluk tarafından düzenlenen 01.03.2015 tarihli olay ve araştırma tutanağı dava dosyasında mevcuttur.

5. Diyarbakır Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü tarafından düzenlenen 26.03.2015 tarihli uzmanlık raporunda, suça konu tabanca ve fişeklerin 6136 sayılı Kanun'a göre yasak nitelikte olduğu belirtilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Kasten yaralama suçu yönünden

Hükmün tür ve miktarı itibarıyla 5320 sayılı Kanun’un geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçu yönünden

Suç tarihinin, 7331 sayılı Kanun'un 22 nci maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin onbirinci fıkrasında 08.07.3021 tarihinde yapılan değişiklikten önce olduğu gözetilerek,

Anayasa Mahkemesinin 02.08.2022 tarihli ve 31911 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 21.04.2022 tarihli ve 2020/87 Esas, 2022/44 sayılı kararı ile; 5271 sayılı Kanun'un 17.10.2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun'un 31 inci maddesiyle eklenen geçici 5 inci maddesinin (d) bendinde yer alan "...kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış..." ibaresinin "...seri muhakeme usulü..." yönünden 2709 sayılı T.C. Anayasası'na aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmiş olması ve yargılama konusu suçun seri muhakeme usulüne tabi olması karşısında, sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 250 nci maddesinde düzenlenen seri muhakeme usulünün uygulanabilmesi için yerel mahkemece dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına tevdi edilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle sanığın temyiz itirazı yerinde görülmüştür,

V. KARAR

A. Kasten yaralama suçu yönünden

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle Suruç Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.09.2015 tarihli kararırına yönelik sanığın temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçu yönünden