Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/3870 K.2021/16498

Gereği görüşülüp düşünüldü:

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10. maddesine göre tebligat, "tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır" hükmü gereği, sanığın yokluğunda verilen mahkumiyet hükmünün sanığın bildirdiği adresine tebligat yapılmadan doğrudan MERNİS adresine Tebligat Kanunu'nun 21. maddesi uyarınca tebliğ edilmesinin hukuki sonuç doğurmayacağı, bilinen en son adresine çıkartılan tebligat yerine MERNİS adresine 12.06.2013 tarihinde gönderilen gerekçeli kararın tebliğ edilemediği, sanığa ait olduğu belirtilen diğer adreslerin de tamamen boş veya yıkılmış bina olmaları nedeniyle tebligatların geçerli olmadığı,

öğrenme üzerine 09.08.2018 tarihinde tebliğ aldığı kararı sanığın yasal sürede temyiz ettiğinin ve içerik itibariyle eski hale getirme istemi ile birlikte temyiz istemi bulunması halinde inceleme yerinin Yargıtay’ın ilgili Dairesi olduğu anlaşılmakla ve sanığın öğrenme üzerine yaptığı temyizin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen suçun yasa maddesinde öngörülen cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu 5237 sayılı TCK.nın 66/1-e maddesinde belirlenen 8 yıllık olağan dava zamanaşımının, karar tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmakla; sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmekle sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak;