Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/3978 K.2023/1837

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 07.01.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 170 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi, 53 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır. 2. Antalya 25. Asliye Ceza Mahkemesi, 16.03.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan 5237 sayılı Kanun'un 170 ... maddesinin birinci fıkrasının (c)

bendi, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 54 üncü maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve Adli Emanetin 2014/7948 sırasında kayıtlı suça konu av tüfeğinin müsaderesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği, sanığın suçu işlemediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, mağdurun evinin ... odasının penceresinin kırıldığını farkedip ... odasında mermi çekirdeği bulması üzerine kolluğa başvurduktan sonra yapılan soruşturmada mermi çekirdeği ve kovanlarının sanığın evinde bulunan silahla atıldığının tespiti ile sanığın atılı suçu işlediği iddiasına ilişkindir.

2. Olaydan sonra yapılan ihbar üzerine kolluk tarafından 19.01.2012 tarihli olay yeri inceleme raporu düzenlendiği, rapor içeriğinde mağdur ...'in evinin içinde ve dışında bulunan mermi çekirdekleri ile bunların bulunduğu yerleri gösteren kroki olduğu anlaşılmıştır.

3. Kolluk görevlilerince Olay Yeri İnceleme Raporunda belirtilen iki adet mermi kovanı, bir adet deforme olmuş mermi çekirdeği ve dört adet ses veya gaz fişeği kovanı hakkında Antalya Kriminal Polis Laboratuvarından rapor alınmak üzere gönderildiği, alınan 31.01.2012 tarihli raporda mermi kovanlarının ve ses veya gaz fişeklerinin aynı ateşli silahtan atıldıklarının tespit edildiği, mermi kovanları ile mermi çekirdeğinin hangi silahtan atıldığının tespiti için Silahı Tespit Edilemeyen Olaylar Arşivi'nin KOT:1673 sırasına geçici olarak kaydedildiğinin belirtildiği anlaşılmıştır.

4. Sanık hakkında mağdur ...'in evinin camının kırılması nedeniyle mala zarar verme suçundan, yasak nitelikte silah taşıması nedeniyle 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan başlatılan soruşturmada, mağdurun şikayetçi olmaması nedeniyle mala suçu ve aynı silah nedeniyle daha önce dava açıldığının anlaşılması nedeniyle de 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan Antalya Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği anlaşılmıştır.

5. Antalya Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü'nün 24.06.2014 raporunda mağdur ...'in evinde bulunan ve aynı Müdürlüğün 31.01.2012 tarihli raporunda Silahı Tespit Edilemeyen Olaylar Arşivi'nin KOT:1673 sırasına geçici olarak kaydedilen mermi çekirdeği ile ... penceresi yakınında bulunan iki adet mermi kovanının sanık ...'ın komşuları ile arasında meydana gelen temyiz dışı başka bir olay nedeniyle evinde yapılan aramada ele geçen silah ile atıldığının tespit edildiği anlaşılmıştır.

6. Sanık ...'ın komşuları ile aralarında geçen olay nedeniyle hakkında Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 14.11.2014 tarihli iddianamesi ile tehdit, hakaret, 6136 sayılı Kanun'a muhalefet ve görevi yaptırmamak suçundan Antalya 15. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2014/783 Esas, 2015/102 Karar sayılı dosyasında dava açıldığı, yapılan yargılama sonucunda sanık hakkında atılı suçlardan mahkumiyet hükümleri kurulduğu ve bu hükümlerin Yargıtay 4. Ceza Dairesi'nin 14.09.2020 tarihli ve 2016/12461 Esas, 2020/9944 Karar sayılı kararı ile onanması üzerine 14.09.2020 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Dava dosyası kapsamına göre sanık ile mağdur arasında husumet tespit edilememiştir. Mağdur ...'in sanık tarafından kendisine gösterilen ve ... isimli kişi olduğu iddia edilen kişi ile mağdur arasında araba alışverişi olduğu ve mağdurun kendisine gösterilen kişiden para alacağının

olduğu, bu kişiye borçlu olmadığı, mağdurun ... olduğu söylenen kişi ile de husumetli olduğuna dair bir beyanının olmadığı anlaşılmıştır. Dolayısıyla dosya kapsamına göre sanığın ... azmettirmesi ile de olsa mağduru tehdit etme amacıyla hareket ettiğine dair delil bulunmamaktadır. Bunun yanında mağdurun evinin camının suçu konu tabancadan çıkan mermiyle kırılması ile suça konu tabancanın sanık ...'un evinde bulunması arasında yaklaşık 2 yıllık bir süre geçmiştir.

Aradan geçen zaman zarfı ve sanığın suçu inkara dönük savunmaları dikkate alındığında tüm dava dosyası kapsamına göre mağdurun evinin camının kırılması eyleminin sanık tarafından gerçekleştirildiğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmamaktadır.

Bu açıklamalar ışığında suça konu eylemin sanık ... tarafından gerçekleştirildiğine dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek sanığın atılı suçtan beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

...