Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/4024 K.2023/2055

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fikrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

1. Sanık hakkında Nevşehir Cumhuriyet Başsavcılığının 30.04.2015 tarihli iddianamesi ile genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 170 inci maddesinin birinci fıkrası (c) bendi, 53 üncü maddesinin birinci fikrası ve 54 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemi ile dava açılmıştır. 2. Nevşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.11.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fikrası (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısı sanığın açık ikrarı olduğunu, sonraki beyanlarının suçtan kurtulmaya matuf olduğunu belirterek temyiz isteminde bulunmuştur.

III. OLAY VE OLGULAR

1. 18.12.2014 günü köy muhtarı ...'nın, sopa ile dövülerek hayati tehlike geçirecek surette yaralanmasına ilişkin, Nevşehir Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından Şinasi Tanrıverdi ve ... hakkında bir soruşturma başlatılmıştır. Bu kapsamda, ...'na karşı adam öldürmeye teşebbüs suçundan ifadesi alınan Şinasi Tanrıverdi beyanında, ...'nın, köydeki bir düğünde tabancayla havaya ateş ettiğini bildirmiş, muhtar hakkında bu suç isnadına ilişkin ayrı bir takibat başlatılmıştır.

2. Nevşehir Cumhuriyet Başsavcılığının 25.12.2014 tarihli emri uyarınca, kolluk tarafından, muhtara ait taşıma ruhsatlı tabancaya 06.01.2015 tarihinde el konulmuştur. Aynı gün savunması alınan ... , ...'in köyde âdet olduğu üzere "muhtar sen de silah at dediğini", insanlardan 15-20 metre uzağa giderek boş bir alanda havaya 7-8 el ateş ettiğini belirtmiştir.

3. ... kollukta alınan beyanında, muhtar ...'ın, ...'in oğlunun düğününde tabanca ile havaya bir el ateş ettiğini gördüğünü beyan etmiştir.

4. Bu kapsamda dinlenilen ..., düğüne gelen muhtara diğer düğünlerde atıyorsun, burada da silah at dediğini, muhtarın da kalabalıktan biraz ayrılarak havaya on el ateş ettiğini belirtmiştir.

5. Mahkemede 15.09.2015 tarihli celsede ayrıntılı savunması alınan köy muhtarı ..., düğünde kendi ruhsatlı tabancası ile değil, köy bekçilerine aldığı kurusıkı tabanca ile havaya ateş ettiğini belirtmiştir.

6. Savunmasının aksini gösterir şekilde, düğün yerinde ateşli silah kovanları ele geçirilememiştir. Bu hususu aydınlatır mahiyette bir olay yeri tespit tutanağı bulunmamaktadır. Olay nedeniyle şikayette bulunan kişi, muhtara karşı husumeti nedeniyle, ona karşı adam öldürmeye teşebbüs suçunu işleyen kişidir.

IV. GEREKÇE

Mahkeme sanık hakkında atılı suçu işlediğine yönelik her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı mahkumiyete yeter delil elde edilemediğinden beraat kararı vermiştir.

Sanık müdafiisiz olarak verdiği kolluk beyanında, düğünde ateş ettiğini belirtmişse de kendi silahı ile ya da başkasına ait gerçek bir silahla ateş ettiği hususunda açık bir beyanda bulunmamıştır. Kovuşturma aşamasında ise ateş ettiği silahın bekçilere alınan kuru sıkı tabanca olduğunu savunmuştur.

Ele geçen boş kovan veya görüntü bulunmadığından sanığın savunmasının aksine, kullandığı silahın gerçek ya da kuru sıkı olup olmadığı hususunda kesin bir delil elde edilemediği gibi, 5271 sayılı Kanun'un 148 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca, müdafi hazır bulunmaksızın kolluk tarafından alınan ifadenin, hâkim veya mahkeme huzurunda şüpheli veya sanık tarafından doğrulanmadıkça hükme esas alınamayacağı da gözetilerek,

olay ve olgular bölümünde belirtilen tüm deliller ve dosya kapsamına göre, yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmiştir.

V. KARAR