Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/4149 K.2022/7635

...

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 20. ve 22. maddelerinde, kişilerin özel yaşamlarının ve haberleşmenin gizliliği ilkeleri güvence altına alınmış, 38/6. maddesinde, kanuna aykırı olarak elde edilen bulguların delil olarak kabul edilemeyeceği ifade edilmiş, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 119/2. maddesinde arama karar veya emrinde; aramanın nedenini oluşturan fiil, aranılacak kişi, aramanın yapılacağı konut veya diğer yerlerin adresi ya da eşya, karar veya emrin geçerli olacağı zaman süresinin açıkça gösterilmesi gerektiği belirtilmiş, aynı Yasanın 206/2-a ve 217/2. maddelerinde de yasa ve hukuka aykırı delillerin hükme esas alınamayacağı açıklanmıştır.

Sanığın bulunduğu araçta, arama yapılabileceğine ilişkin Adli ve Önleme Aramaları Yönetmeliği 7. maddesine göre usulüne uygun bir arama kararı bulunmadığı gibi suç süphesi üzerine alınan bir adli arama kararıda bulunmadığı , anılan yerde yapılan arama ve elkoyma işlemlerinin hukuka aykırı olduğu, ele geçirilen suç eşyasının hukuka aykırı yöntemle elde edilmiş delil olmasından dolayı hükme esas alınamayacağı gözetilmeden, suç eşyasının müsaderesiyle sanığın beraati yerine atılı suçtan yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule ve uygulamaya göre'de;

Olay tarihinde sanığın içinde bulunduğu ticari araç süphe üzerine durdurulmuş kolluk güçlerince arama yapılmış, araçta bulunan sanığa ait çanta içinde bir adet kuru sıkıdan çevrilme ruhsatsız tabanca ve bir adet yasak bıçağın, 6136 sayılı Kanun kapsamında kaldığı alınan uzmanlık raporundan anlaşılmış olmakla;Sanığın eyleminin tek suç olarak kabulü ile TCK.nın 44. maddesinde düzenlenen fikri içtima kuralı uyarınca en ağır cezayı gerektiren fiilden dolayı sadece 6136 sayılı Kanunun 13/1. madde ve fıkrasında tanımlanan ruhsatsız tabanca taşımak suçundan dolayı silah sayısı

./..

S/2