Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/5227 K.2023/2052

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği sanık ...'ın temyiz isteğinin süresinde olduğu, sanık ...

Yıldırıma ise kararın 5271 sayılı kanunun 35 inci maddesinin son fıkrası uyarınca okunup anlatılmak suretiyle tebliğ edilmediği görülmekle, usulsüz tebliğ nedeniyle temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kalecik Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 18.04.2014 tarihli iddianamesi ile sanıklar hakkında infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 297 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddenin birinci fıkrası, 58 inci maddesi ve 54 üncü maddesi uyarınca cezalandırılmaları istemiyle dava açılmıştır.

2. Kalecik Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 02.03.2016 tarihli kararı ile sanıklar hakkında infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 297 inci maddesinin birinci fıkrası, birinci ve ikinci cümlesi, 53 üncü maddenin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, cezanın 58 inci maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, emanette kayıtlı esrar ve sarma kağıtlarının 54 üncü maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... atılı suçu işlemediğini, ve beraat kararı verilmesi gerektiğini belirterek temyiz isteminde bulunmuştur. Sanık ... ise temyiz isteminde bir gerekçe bildirmemiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanıklar Kalecik Açık Ceza infaz kurumunda hükümlü olarak bulunmaktadır. Cezaevinde görevli infaz koruma memurları tarafından tanzim edilen15.12.2013 tarihli tutanağa göre, 3 mahkumun mandıra bölümünün yükleme kısmına geçtiğinin görülmesi üzerine arkalarından gidildiği ve aralarında bir sigarayı dolaştırarak içtiklerinin görüldüğü, kendilerini fark ettikleri anda, ...'ın elinde bulunan sigarayı yere attığı, yapılan aramada ...'ın üzerinde sarma kağıtları, diğer hükümlü ... üzerinde ise poşet içerisinde esrara benzeyen maddenin bulunduğu tespit edilmiştir.

2. ...'ın idrar numunesinde esrar maddesi tespit edilmiştir. ... olayın hemen akabinde firar ettiği için, kendisinden kan veya idrar numunesi alınamamıştır.

3- Ankara Kriminal Polis laboratuvarı Müdürlüğü tarafından tanzim edilen 09.01.2014 kabul tarihli rapor ile ele geçirilen 2,4 gram hint keneviri bitkisinin uyuşturucu madde niteliğinde olduğu tespit edilmiştir.

4. Sanık ... mahkemedeki savunmasında, görüş izni bittikten sonra ...'ın kendisini bahçeye çağırdığını, elindeki uyuşturucu maddeyi kendisine uzattığını, tam eline aldığında infaz koruma memurlarının gelip onları yakaladıklarını, uyuşturucuyu kendisinin cezaevine sokmadığını belirtmiştir.

5. Soruşturma aşamasında ve mahkemede dinlenen zabıt münzileri M.D ve Z.T, mahkumların mandıra tarafına dolaştıklarını gördüklerini, şüphe ederek baktıklarında, sarılmış bir maddeyi birbirleri arasında dolaştırarak içtiklerini, kendilerini fark ettiklerinde ... isimli hükümlünün sigarayı yere attığını, kabaca üst aramaları yaptıklarında ...'ın ayakkabısının içinden uyuşturucu maddeyi bulduklarını, ...'ın ise cebinden de sarma kağıdı çıktığını beyan etmişlerdir.

IV. GEREKÇE

1. Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden yapılan incelemede; Hüküm tarihinde, davanın görüldüğü yer mahkemesinin yargı çevresi dışında Kocaeli 1 No'lu T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olduğu anlaşılan sanığın, duruşmadan bağışık tutulmak isteyip istemediği sorulmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, hükmün tefhim olunduğu oturumda hazır bulundurulması veya SEGBİS yolu ile duruşmaya katılması sağlanıp, yüzüne karşı hüküm verilmesi gerektiği gözetilmeden, yokluğunda yargılamaya devam edilip karar verilmek suretiyle 5271 sayılı kanunun 196 ncı maddesine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması hukuka aykırı bulunmuştur. Hükmün sair yönleri incelenmemiştir.

2. Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden yapılan incelemede;

Olay ve olgular bölümünde belirtilen deliller ve tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazları reddedilmiştir.

Ancak sanığın sadlisicil kaydında tekerrüre esas sabıkası bulunmadığı halde, kendisi ile ilgisi olmayan başka isimli kişilere ait kayıtlar esas alınarak , hükmedilen hapis cezasının 5237 sayılı kanunun 58 inci maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmakla birlikte, 1412 sayılı Kanun’un 322 inci maddesi uyarınca bu hususun düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

1. Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden;

Gerekçe bölümünde 1 numaralı bentte açıklanan nedenle Kalecik Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 02.03.2016 tarih ve 2014/32 Esas, 2016/90 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

2. Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden;

Gerekçe bölümünde 2 numaralı bentte açıklanan nedenle Kalecik Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 02.03.2016 tarih ve 2014/32 Esas, 2016/90 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün tekerrür uygulanmasına ilişkin paragrafının hüküm fıkrasından çıkartılarak Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,