Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/5346 K.2023/1376

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Gaziosmanpaşa Cumhuriyet Başsavcılığının, 20.03.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın, 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'un (6136 sayılı Kanun) 13 üncü maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 170 ... maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi ve 53 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması talep edilmiştir.

2. Gaziosmanpaşa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.12.2015 tarihli ve 2015/554 Esas 2015/718 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, üçüncü fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 7.300,00 TL ve 600,00 TL adli para cezasına, 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 7 ay 15 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı Kanun'un 170 ... maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi, 50 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, üçüncü fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 3.600,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; müşteki ve tanıkların kendisini teşhis etmeleri gerektiğine, atılı suçları işlemediğine ve cezanın haksız olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.11.2018 tarihli ve 2018/17-339 Esas, 2018/536 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, hüküm tarihinde Sakarya Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olduğunun Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kayıtlarından anlaşılması karşısında; sanığa duruşmadan vareste tutulmak isteyip istemediği sorulmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, hükmün açıklandığı 03.12.2015 tarihli duruşmada bizzat veya Sesli ve Görüntülü Bilişim Sistemi (SEGBİS) vasıtası ile hazır edilmeyerek hükümlülüğüne karar verilmesi sureti ile 5271 sayılı Kanun' un 196 ncı maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması, hukuka aykırı görülerek bozma nedeni yapılmıştır.

IV. KARAR