Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/5607 K.2023/1940

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Osmaniye Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 09.04.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanun’un (5237 sayılı Kanun) 170 inci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendinin birinci cümlesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. 2. Osmaniye 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.03.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında korku, kaygı veya panik yaratabilecek tarzda silahla ateş etme suçundan 5237 sayılı Kanun' un 170 inci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendinin birinci cümlesi, 62 nci maddesi, 58 inci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, mükerrirlere özgü infaz rejimine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; somut bir nedene dayanmamaktadır.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Davaya konu olay, sanığın, olay günü arkadaşlarıyla birlikte araçta gezerken ... isimli işyerinin yakınlarında bulvar üzerinde silahla ateş ederek genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçunu işlediği iddiasına ilişkindir. 2. Kolluk görevlilerince tutulan 21.02.2015 tarihli olay, yakalama ve üst arama tutanağı ile aynı tarihli yakalama, araştırma ve üst arama tutanağı dosyada mevcuttur.

IV. GEREKÇE

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; olay tarihinde arkadaşlarıyla buluşarak araçla gezintiye çıkan sanığın ... isimli işyerine geldiklerinde hasımları olduğunu ve kendisini vuracaklarını düşündüğü Murat Övet ve yanındaki üç, dört kişiyi korkutmak amacıyla silahla iki-üç el havaya ateş etmekten ibaret eyleminin 5237 sayılı Kanun' un 106 ıncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde düzenlenen silahla tehdit suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde korku, kaygı veya panik yaratabilecek tarzda silahla ateş etme suçundan karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR