Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/5921 K.2023/72

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında Tatvan Cumhuriyet Başsavcılığının 13.12.2013 tarihli iddianamesi ile katılan ...'a yönelik hakkı olmayan yere tecavüz suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 154 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemi ile dava açılmıştır. 2. Sanık hakkında Tatvan Cumhuriyet Başsavcılığının 17.12.2013 tarihli iddianamesi ile katılan ...'e yönelik hakkı olmayan yere tecavüz suçundan 5237 sayılı Kanun'un 154 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemi ile dava açılmıştır.

3. Her iki dava arasında hukuki ve fiili irtibat bulunduğu, davalarının birleştirilmesinin ve ... dava üzerinden yürütülmesinin usul ekonomisi açısından uygun olduğu kanaatine varılarak davaların birleştirilmesine karar verilmiştir.

4. Tatvan 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.03.2016 tarihli ve 2014/3 Esas, 2016/306 Karar sayılı kararı ile ;

a.Sanığın katılan ...'e karşı hakkı olmayan yere tecavüz suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 154 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca hapisten çevrili 3.000,00 TL ve doğrudan verilen 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

b.Sanığın katılan ...'a karşı hakkı olmayan yere tecavüz suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 154 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca hapisten çevrili 3.000,00 TL ve doğrudan verilen 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; mahkumiyete yeter delil olmadığına ve eksik inceleme üzerine karar verildiğine, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Dava konusu olay, sanığın, katılan ...'e ait 351 parsel sayılı taşınmaza ve katılan ...'a ait 347 parsel sayılı taşınmaza tecavüz ettiği iddiasına ilişkindir.

2. Taraflar arasında tapu iptal tescil davasının bulunmadığı, sadece katılanların sanığa karşı ayrı ayrı açmış oldukları el atmanın önlenmesine ilişkin davalarının kabul edildiği ve Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 2012/13558 Esas, 2013/417 Karar sayılı kararı ve Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 2012/13559 Esas, 2013/415 Karar sayılı kararı ile onanarak hükümlerin kesinleştirildiği anlaşılmıştır.

3. Tatvan Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/476 Esas sayılı dosyası kapsamında hazırlanan bilirkişi raporunda; davalı ...'a ait 348 ve 346 nolu parsellerin, davacılar ... ve ...'a ait parsellere sınır ihlali oluşturduğu tespit edilmiştir.

4. Sanığın katılanlara ait taşınmazlara tecavüzde bulunduğu kesinleşmiş mahkeme kararı ile tespit edildiğinden Mahkemece keşif yapılmasına yer olmadığına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanık hakkında, katılanlar ... ve ...'a karşı hakkı olmayan yere tecavüz suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde; katılanların sanığa karşı ayrı ayrı açmış oldukları el atmanın önlenmesi hususunun kesinleşmiş mahkeme kararıyla belirlenmiş olması, tanık N.Y.'nin, sanığın tecavüzlerini sonlandırmadığını beyan etmesi, olay yeri görgü tespit tutanağı ve bilirkişi raporu ile sanığın, katılanlara ait arazilere tecavüz ettiği hususu toplanan tüm delillerle sabit olduğundan sanık hakkında kurulan hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu

olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR