Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2021/6008 K.2023/188

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında Yalvaç Cumhuriyet Başsavcılığının 08.02.2016 tarihli iddianamesi ile hakkı olmayan yere tecavüz suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 154 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi gereğince cezalandırılması için kamu davası açılmıştır.

2. Yalvaç Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.04.2016 tarihli ve 2016/116 Esas, 2016/502 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 154 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca hapisten çevrili 3000,00 TL ve doğrudan verilen 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan vekilinin temyiz isteği, sanık hakkında verilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmemesi gerektiğine ilişkindir. 2. Sanığın temyiz isteği; suça konu yerin katılana ait olmadığına, herkes tarafından kullanılan yol olduğuna, eksik inceleme üzerine karar verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın, müştekiye ait taşınmaza ... ... dikerek tecavüz ettiği iddiasına ilişkindir. 2. Yalvaç İlçe ... Komutanlığının 27.01.2016 tarihli olay yeri görgü ve tespit tutanağına göre; ... çubukların halen 613 nolu parsel üzerinde çakılı olduğunun tespit edilmiştir. 3. 04.03.2016 tarihli kadastro bilirkişisinin raporunda; sanığın, ... çubukları 613 numaralı parselin içerisine çaktığı ve tecavüz edilen alanın yüz ölçümünün de 218 m2 olduğu tespit edilmiştir. 4. Tapu kaydı göre; suç konu 613 nolu parselin katılan ...'a ait olduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Katılan vekilinin temyiz itirazları yönünden;

Katılanın, yüzüne karşı usulüne uygun 19.04.2016 tarihinde tefhim edilen hükmü, hâkim havalesini taşıyan dilekçesiyle 26.04.2016 tarihinde temyiz ettiği anlaşıldığından, katılan vekilinin temyiz isteminin süresinde olduğu anlaşılmakla; tebliğnamede temyiz isteminin süre yönünden reddine dair düşünceye iştirak edilmemiştir.

5237 sayılı Kanun ''Kısa süreli hapis cezasına seçenek yaptırımlar''' başlıklı 50. maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümü şöyledir;

(1) Kısa süreli hapis cezası, suçlunun kişiliğine, sosyal ve ekonomik durumuna, yargılama sürecinde duyduğu pişmanlığa ve suçun işlenmesindeki özelliklere göre;

a) Adlî para cezasına,...

çevrilebilir.'' şeklinde düzenlenmiştir.

Mahkemenin gerekçeli kararında da sanığın sosyal ve ekonomik durumu göz önüne alınarak adli para cezasına çevrilmesine karar verilmiş olduğundan katılan vekilinin, sanık hakkında verilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmemesi gerektiğine ilişkin temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

2. Sanığın temyiz itirazları yönünden;

Tanık K.K., sanığın, katılana ait araziye üç adet kazık çaktığını, bu kazıkların 613 numaralı parsel içerisinde kaldığını beyan etmesi, tapu kaydı, bilirkişi raporu ve olay yeri görgü tespit tutanağı ile tüm dava dosyası kapsamındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde; sanığın, katılana ait araziye tecavüz ettiği sabit olduğundan sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR